Categorie: Uncategorized

De kracht van verhalen.

Zo oud als de wereld, ook al doen die reclamejongens alsof ze het zelf ontdekt hebben.

Storytelling als verbindende kracht

De Grieken wisten alles van verhalen vertellen. Dat is wat ze de kracht gaf om het Perzische rijk te weerstaan. Bijzonder, want die Perzen veroverden de hele wereld.

Waarom veroverden ze die Grieken niet? Dat was niet eens een land. Een Koninkrijkje hier, een paar steden daar. En dan ook nog eens verschrikkelijk verdeeld.

Wat de Grieken met elkaar verbond was de gemeenschappelijke taal. En de verhalen, mythen waar ze trots op waren. Een stad was geen stad als ze niet ergens een afstamming van een oude held of halfgod kon claimen. Iemand die de verhalen niet kende, of erger nog: de taal niet eens sprak, was een barbaar. Het woord barbaar zelf  komt van de Grieken die daarmee het gebrabbel van de buitenlanders aan gaven.

Personal branding       Verder lezen Een verhaal over storytelling

Of wat je kunt leren van de geschiedenis.

Boekbespreking van : Persian Fire van Tom Holland.

Eindelijk, want wilde ik al een tijd geleden doen. Een boek bespreken.

Persian Fire is een heerlijk boek! Tom Holland is iemand die je op en leuke manier mee neemt naar het verleden. Scherp, relativerend, en een rasverteller. Spannender dan menig roman. En heel veel leuker en intelligenter dan “300“.

Een paar ontdekkingen voor mij:

• Het conflict tussen oost en west is al veel ouder dan vandaag. Griekenland tegen Perzië is ook al een clash tussen culturen.
• Dat Griekenland was niet veel meer dan een paar ruziënde stadstaatjes.
• Geen lekkere jongens die Grieken, en die Spartanen al helemaal niet. Recht van de sterkste. Geen zin in stom werk? Gewoon een buurland aanvallen en je hebt weer voldoende slaven.
• Perzië is in die tijd veel verder ontwikkeld. Het grootse rijk van die tijd. Tot in de puntjes geregeld. Op het gebied van mensenrechten, zelfs beter dan de Grieken.
• Griekenland won, maar de buurlanden waren dus misschien beter af geweest als Perzië had gewonnen.
• Ook in de eerste dagen van de democratie bleef het gewoon een machtsspel. Verschil was dat het nu niet alleen de rijke families waren.
• Het volk kon een politicus die het machtsspel te hard speelde kon wegstemmen. Ze schreven dan op een scherf de naam van degene die verbannen moest worden. Gewoon meeste stemmen gelden. Geert Wilders zou nu een goede kandidaat zijn.
• Het feit dat voor die oorlog gestemd is, heeft een rol gespeeld in de overwinning van de Grieken. Het was voor hen een oorlog van het hele volk. Dat stemmen over die oorlog was overigens het allereerste eerste referendum. Het werd gedaan via die potscherven. De man die tegen de oorlog was  (en zichzelf verkocht als het ‘redelijk alternatief’) werd zo weggestemd.
• Daar is nog een mooi verhaal over. De voorloper van de personal branding. Schrijf ik morgen.

Sluit ik af met een citaat. Om te laten zien hoe Tom Holland met relativering en humor, over deze periode schrijft.

wat vooraf gaat:

Aangestoken door de kersverse democratie, komen Grieken in de door Perzië bezette gebieden in opstand. Ze willen ook die vrijheid van de democratie.  Ze vragen hulp aan  de verschillende Griekse steden.  Athene is de enige stad die gehoor geeft aan de oproep.

Tom Holland schrijft dan:

But this sobering statistic, far from giving citizens pause for thought, served only to fule their already shining sense of exceptionalsim and mission.

(Goh, het lijkt wel Nederland in Afghanistan)

wat kan geschiedenis toch leuk zijn.

Tom Holland heeft ook over Romeinen geschreven (al uit), en over de middeleeuwen (bewaar ik voor de vakantie)

geïnspireerd door Hendrik Jan de Wit, die zo’n liefde heeft voor boeken en daar mooi over schrijft.

Iedereen gaat na de blogpraat van 12-03-2012 podcasts maken. Dit is hoe ik die ga beluisteren.
zie hier.

 

The pain game.

Het schijnt al een jaar te bestaan. Ik zag het bijkomen in de aankondigingen.

Uit Wikipedia:

Bij rood moet een van de teamleden een willekeurige pijnlijke of vieze opdracht uitvoeren om in het spel te kunnen blijven.

Ik zag in dat korte fragment: vieze dingen drinken, met je blote billen over kiezelsteentjes, hark tegen je neus en vooral veel leedvermaak.

Het is natuurlijk al langer aan de gang met heel veel andere programma’s. Maar wat is er aan de hand als we kijkcijfers scoren met leedvermaak? En waarom doen mensen daar aan mee? Hebben mensen zo weinig eigen waarde dat ze dit soort korte beroemdheid nodig hebben?

Welke idioten bedenkt dit soort humor, dit soort stoerheid en brengt het dan op TV. Welke boodschap geef je daar mee aan de jeugd?

• het is okee om mensen uit te lachen
• het gaat niet om wie je bent, maar om wat je durft, hoe banaler hoe beter
• ik verneder me nu, zodat ik straks een ander kan uitlachen

Fik Meijer geeft aan de het geen uitwassen waren. De hele Romeinse maatschappij bestond uit geweld. Er gold het recht van de sterkste. Als je niet wint, of eervol sterft, ben je slaaf. En dan verbeur je al je rechten op menselijkheid. Die spelen waren een logisch vervolg van die geweldscultuur.

Wat zegt dat dan over onze samenleving?

Jan Jaap Voerman,  

geboren: 1957  en na een paar maanden gestorven.

Vernoemd naar beide grootouders: Jan Voerman en Jacob(Jaap) Rahder.

 

“En nu ben je groot,

en belangrijk en student.

Grote broer je bent nu dood,

ik heb je nooit als vriend gekend.”
Voor de overlevenden, Boudewijn de Groot 

 

Ben ik (Jacob Jan Voerman, 1962) een tweede kans voor Jan Jaap?
Verder lezen anderhalf leven

alles wat je moet doen, juist niet doen

alles wat je moet laten, juist doen

of niet?

Iedere dag bloggen. Doen! ook als je geen zin hebt, ook als je geen inspiratie hebt. Want dan doorbreek je een patroon. En ontdek je verrassende dingen. Maar vooral niet meer doen, als het niet meer werkt.

Alles loslaten. Doen! Je maakt je zelf vrij. Je ontdekt waar je je krampachtig aan hebt vast gehouden. Letterlijk: verlossing! Maar dan ook weer ontdekken dat er dingen zijn waarvan het het waard is om aan vast te houden. Dus vooral lekker vasthouden dat!

Geluk is een beslissing. Doen! Besluiten. Grijp de macht. Ontdek dat de manier waarop je denkt, invloed heeft op hoe je je voelt. En dat je daar wat aan kunt doen. Maar frustreer je niet als je ontdekt dat het leven soms verrassingen in petto heeft. Niet alles is altijd een feestje. Als je dat er per sé toch van wil maken … tja. ..Sta je zelf toe om soms ongelukkig te zijn.

Hack je life! Doen! we verprutsen zo veel tijd. Heel veel slimme tips. Aandachtiger leven. Maar blijf af en toe alsjeblieft aanrommelen. Lekker klooien. Niet omdat je dat in je agenda had gezet, omdat je ergens las dat dat goed was voor de creativiteit. Gewoon omdat je een mens bent.

Weg met je ego. Goed. Je ego zit je soms vreselijk in de weg, om in contact te kunnen komen met anderen. Effe dimmen kan heel gezond zijn . Maar je ego is ook je motor. Daar schreef Richard van Kray al over. Hoef ik niet te doen.

Weg met je interne criticus. Die houd je tegen. Je krijgt niets meer uit je vingers. Dus snoer hem de mond, zodat hij de boel niet kan saboteren. Maar die interne criticus kan je ook helpen. Hij houdt je scherp. Maak er dus ook gebruik van.  Dus perfectionisten: blijf naar perfectie streven, maar niet altijd.

En dit advies? Zet dus overal vraagtekens bij. Kijk of het wel bij je past. Maar neem ook dit advies niet te serieus. Soms moet je ergens voluit voor gaan. Zonder vraagtekens. om te kunnen ontdekken wat het is.

Kijk daar heb je wat aan: aan een advies waar je niks aan hebt.

Precair was zo’n woord dat me vroeger dit gevoel gaf:

Steve Forbert – If you’ve gotta ask you’ll never know:

En dan sluit het aan bij het blog dat ik vanmorgen schreef 

Waarom is er een wolk nodig om de zon te laten stralen?
Kan de mist zelf verdwalen?
Als de wind uitrust, is het dan nog wind?
En waarom trekt de boom zijn jas uit als de kou begint?
Waarom trilt in de hitte de lucht
en ik in de kou?
En is mijn kleurloze zucht
straks een deel van dat eindeloos blauw?
Waarom kan de vorst wel zonder dooi,
en kan andersom, de dooi dat niet?
Wat is alles toch raadselachtig mooi,
als je de vagen maar ziet.