Niet iedere dag bloggen

fiets1

Ik ben weer begonnen met iedere dag bloggen.

Kijken of ik dat na de vakantie vol houd.

Maar nu komt er sowieso een kink in de kabel. Ik ga naar zee fietsen en ben dus offline. Bloggen als ik van huis ben, daar doe ik niet aan. Geklungel met Wifi op een camping is tot daar aan toen, maar dan beperk ik met tot buienradar, en ook die heb ik niet nodig, het wordt fantastisch weer.

Zaterdagavond ben ik pas weer terug. Ik ga wel kijken of ik foto’s kan maken. Misschien zit er dan wel een heusch reisblog in.

Ik verheug me er op. Off the grid, al is het maar even.

Ik neem gedichten mee.

Ja, er zit een hoop valse romantiek in dit uitje. Ik verbeeld me in de voetsporen te treden van beroemde reizende schrijvers, of op zijn minst in de voetsporen van een schrijver die in de voetsporen treed van beroemde schrijvers.

Fijn, die valse romantiek, dat geeft schwung aan mijn reis.

 

30 day internet Challenge

Doe dat eens,

30 dagen lang NIET reageren met je eigen mening, op facebook twitter of waar dan ook.

(Leuke lieve reacties, gewoon blijven geven, natuurlijk!)

Spaar je letters en je woorden!

Creëer er zelf iets moois mee.

En plaats dát dan.

Internet wordt er mooier van.

 

Resultaat voor jezelf? Je gaat leren om reacties te plaatsen die echt wat toe voegen, in plaats van reacties om je eigen ego wat op te krikken. Dat is pas groei!

 

Family traditions

Wies heeft Notting Hill niet gezien, hoor ik net. Ze wist niet waar oopsydaisy vandaan kwam.

Dat kan niet! Dat is één van onze familiefilms. Ze mag het huis pas uit als ze hem gezien heeft  (The Good the Bad and the Ugly moet ze ook nog zien)

  • Notting Hill
  • Love Actualy (dit is ons kerstfilm, of Sound of Music of Lord of the Rings)
  • Jezus Christ Superstar, elke pasen
  • Pretty Woman (De oer-romcom, en ja alweer Julia Roberts. Wij zijn fan)
  • Alle Star Wars en alle Harry Potters
  • Once upon an time in the west en The good the bad and the Ugly
  • LOST
  • Sherlock en Sherlock Holmes (de serie en de films)
  • Marvell films gaan er ook bij horen, zelfs Sacha is mee geweest naar Civil War)
  • Highlander
  • Groundhog day
  • Mama Mia (maar die heb ik zelf niet gezien)

Niet de beste films hoor, maar de films waarmee we samen mooie momenten deelden, en die we daardoor soms weer opnieuw pakken, en nog een keer.

Wat zijn die van jullie?

 

wakker blijven

Ergens op de grens van het volwassen worden hebben we het allemaal ooit gedacht:

“Dat kan toch niet?”

Om vervolgens te denken.

“Kennelijk wel.”

Volwassen worden betekende het maken van één van beide keuzes:

Laat ik er dan maar van profiteren ook.

of

Niet laten merken dat ik het nog steeds niet snap.

Als dat laatste niet meer lukt volgt er DSM 6.10.3 : aanpassingsstoornis.

Je kon je natuurlijk ook verzetten. Kunstenaar worden, rebel of anarchist. Maar niet iedereen heeft die kracht.

(En dit is een kort door de bocht blog. Er zijn vast meer opties. Fijn als je het aanvult in je reactie)

En nu komen steeds meer mensen er achter dat het inderdaad echt niet kan.

De manier waarop we de wereld vervuilen.
De manier waarop we met elkaar om gaan.
De manier waarop . .

De lijst is te lang.

Juist omdat we er overal op elk gebied een potje van maken was het ons niet opgevallen. Er een potje van maken, dat was zo gewoon.

Blijf alsjeblieft allemaal doorgaan met wakker worden.

Laat je nooit weer in slaap sussen.

Laat je nooit meer zeggen dat je dwaas bent als je gelooft dat het anders kan.

Laten we elkaar wakker houden.

Ik hoop dat ik als leraar kinderen kan begeleiden zo sterk te staan dat ze nooit meer gaan denken: “kennelijk wel”.

Wat mooi om te zien dat de rebellen gelijk gaan krijgen. Lees maar:

De burger is niet boos, maar losgezongen is de mooie titel van het stuk in financieel dagblad over de wakkeren (waaronder Maaike)

Service? Das war mal. The world has moved on.

“Nee, ik wil die leenlaptop niet! Ik vind dat een oplossing van niks!” riep ik stoer.

En hier zit ik dan, mijn blog te typen op een oude leen-laptop van de BCC.

Mijn nieuwe laptop was alweer stuk. En weer was ik hem ruim 6 weken kwijt. Ik haalde hem vanmiddag op, blij dat ik eindelijk weer alle dingen kon doen die ik wilde doen. Bijna alles doe ik via Chrome, dus dat kon ik op de laptop van Sacha doen, maar met gamemaker en lego-mindstorms, waar ik voor school mee bezig was, heb ik al die tijd niets kunnen doen.

Ik haalde hem vanmiddag op, zette hem aan, en kreeg het startscherm van ene Linde te zien. Heeft die sukkel van een reparateur alles van een andere gebruiker op mijn laptop teruggezet. Hij is helemaal geblokkeerd voor mij.

Ik besloot op mijn strepen te staan. Ik wil NU een computer die werkt. Hij is nog geen jaar oud en ik heb hem al 13 weken moeten missen. Desnoods geef je me een nieuwe.

De winkelbaas vertelt me dat dat allemaal niet kan. Zijn toon leest mij de les, en daar word ik erg opstandig van. Ik verhef mijn stem (ik heb sowieso moeite om het volume van mijn stem goed in te schatten). Hij zegt dat ik rustig moet blijven. Dat doe ik.

Dan leg ik hem uit dat ik zwaar teleurgesteld ben in een bedrijf dat dit belooft:

De 6 beloften van BCC:

  1. Altijd de beste prijs
  2. Altijd het beste advies
  3. Altijd de juiste keuze
  4. Altijd het meeste gemak
  5. Altijd de beste service
  6. Altijd een duurzame keuze

Waar blijft nummer 5?

Trouwens met die nummer 3 gingen ze ook de mist in. Op aanraden van een verkoper kocht ik een anti-virus programma. En toen zag ik op de site waar ik het moest downloaden (je koopt dus een doosje met alleen een regsitratienummer), dat dat programma rechtstreeks voor de helft van de prijs werd aangeboden.

Hoe komt het dat ik me voel alsof ik te maken heb met een bureaucratisch overheidsinstituut dat mij badinerend uitlegt dat ik helemaal niks te willen heb? Ik ben klant, potverdikkie!

Die computer moet terug naar de reparatieafdeling.

Ik leg me neer bij die onvermijdelijkheid. Maar eis dan wel dat ze hem met spoed repareren, zodat ik hem binnen een week weer terug heb. Ik vind dat ruim, maar de BCC mijnheer zegt dat ik dat wel kan vergeten. Hun procedures zijn nu eenmaal niet zo snel.

WAAAT?

Je hebt als winkel een fout gemaakt. Je hebt een zwaar teleurgestelde klant! Dan haal je maar ergens een spoedkoerier vandaan, die mijn laptop rechtstreeks naar de werktafel van de reparateur brengt en wacht totdat deze zijn fout heeft herstelt. (Hoe moeilijk is het om even een ander image op een laptop terug te zetten. Hij hoeft alleen maar terug naar de fabrieksinstelling).

Maar ja, ik zit hier dus nu op een leenlaptop (oud bakje met Windows XP), en het kan zo maar weer 6 weken duren voordat ik mijn eigen laptop terug heb.

Wat is er gebeurd met mijn strepen?

Welnu, ik ben gaan beseffen dat ik een beetje naïef ben geweest om te denken dat BCC een goede winkel was. En ik denk dat BCC geen uitzondering is. Ik vermoed dat dit verhaal geldt voor alle winkelketens. Echte service is iets wat ze helemaal niet meer snappen. Kwijtgeraakt in steeds slimmere (lees goedkopere) procedures.

En het is allemaal onze eigen schuld. Want wij zijn als klanten niet meer geïnteresseerd in kwaliteit. We willen goedkoop, we willen het nieuwste en we willen het nu.

Het trieste is dat ik juist geen laptop wilde kopen via internet. Ik wilde een winkel dichtbij, vanwege de service. Maar ik weet nu, die service was ooit. The world has moved on.

 

Trots op mij

Het was een heftige dag op school.

Ik heb alle emoties gevoeld. Van blijdschap, verdriet tot en met boosheid, en alles wat er tussen lag.

Maar alles was liefde. En ik heb het de hele dag kunnen voelen.

Ik was in contact met mezelf en de kinderen, ook in mijn boosheid. En wat een contacten.

Ik was vandaag in verbinding. Het was pittig en goed. Ik sta, en daar ben ik trots op.

 

Wat je van Pokémon kaarten kunt leren

We hebben een probleem zegt Nico.

Hij is samen met Erik naar me toe gekomen. Nico had een Pokémon kaart geruild tegen een paar muntjes die hij slechts heel vluchtig had gezien. “Omdat ik dat zo spannend vond. Maar die muntjes zijn eigenlijk niks.”

“Tja”, zeg ik. “Het ziet er naar uit dat je nu een les geleerd hebt. Je het betaald met een kaart, maar die les is veel meer waard.”

Ik kan zien dat Nico dat begrijpt, en dat hij bezig is met accepteren. Maar ik zie ook een restje hoop. Misschien is dat omdat Erik is meegekomen en aandachtig mee luistert. Betekent dat dat hij mee wil  helpen om het op te lossen?

Misschien. Het valt te proberen.

“Erik”, zeg ik: “Jij hebt nu een prachtkans. Voor de prijs van een kaart kun jij ook iets prachtigs leren. Jij kunt iemand een gigantisch groot plezier doen. Probeer eens hoe goed dat voelt”

Ik zie Erik nadenken. Heel even maar. Kennelijk is de kaart bijzonder, want met een glimlach zegt hij. “Nee, dat doe ik niet.”

Dat is duidelijk. En het is helemaal zijn keuze.

Nico heeft inmiddels de tijd gehad om er zich bij neer te leggen. Hij ziet er niet heel verlagen uit.

Even later komt Nico bij me. Even hoop ik dat hij me komt vertellen dat ze toch terug geruild hebben, maar dat blijkt niet zo te zijn. Integendeel, het probleem is groter geworden. De muntjes zijn weg. Ergens in de overdracht is het mis gegaan. Erik is er ook nu bij, en hij erkent dat ze samen schuldig zijn aan het verdwijnen van de muntjes. Mooi hoe Erik zijn verantwoordelijkheid hierin op pakt.

Maar ja. Nico heeft nu helemaal niks.

Ik doe ze een suggestie. Ik leg ze uit wat omdenken is, en wat “out of the box” betekent. De heren zijn beiden dol op filosofie. Dus dat snappen ze. Ze lopen vol goede moed weg.

Nog weer later staat Nico de derde keer voor me. Stralend. Ze hebben het opgelost.
“We hebben een getal onder de 10 gekozen!”
“Je ziet er zo blij uit, je hebt vast gewonnen.” zeg ik, en maak een metal note dat ik zo even moet kijken hoe het met Erik is.
“Nee”, zegt Nico, nog steeds stralend: “Erik heeft gewonnen. Maar het is nu wel opgelost.”

Wat een geweldig staaltje omdenken.

van alles willen is niet mis, en dan ook nog blij zijn met wat er is

De wereld mooier willen maken.

Blij zijn met wat er is.

Daar zit ergens een mooie quotebirdy in.

Ik meander tussen deze twee oevers. Soms kabbelend, soms wild stromend, etend van beide wallen.

Ik ben een wereldverbeteraar, maar dat eerste zinnetje gaat daar niet uitsluitend over. Het gaat ook over het creëren van imaginaire perfectie. Een wereld waarin alles klopt. Ik schreef daar een hink-stap-sprong over.

Ik vermoed dat verzamelaars dat ook hebben. Zo wordt ik hebberig van alle geschiedenisboeken die ik tegenkom. Omdat ik het hele verhaal wil kennen. Van de eerste mens tot nu.

Ik ben nu gedichten uit het hoofd aan het leren¹. En ook daarin wordt ik ongeduldig. Want die, en die wil ik eigenlijk ook nog kennen. En hoe zou het zijn om de hele Gilgamesh uit het hoofd te kennen? (Ik hoorde daar een hele mooie audioversie van, in een schitterende Engelse hertaling)

En dan lees ik de blog van Hendrik-Jan, en denk ik “Die divina comedia moet ik ook nog lezen”

Dat compleet willen hebben, dat perfectionisme zorgde dat ik vroeger van veel dingen niet echt kon genieten. Ik maakte me van te voren al zorgen dat het niet zo zou gaan als het moest. Een museum met activiteiten of filmpjes bijvoorbeeld, daar werd ik heel nerveus van. Stel dat je te laat bent. Stel dat de anderen door willen lopen als het nog niet afgelopen is?

Ik herken het bij kinderen op onze school. Kinderen die dingen niet aangaan omdat het misschien niet zo gaat lopen als ze zouden willen.

Leren blij te zijn met wat er is heeft me daarin een stuk tevredener gemaakt. Ik wil dat kinderen ook graag leren.

Maar niet te veel.

Want het anders willen, is een grote creatieve kracht.

Laat elke kind zijn eigen rivier zijn. Smal stroompje, wilde beek, of zacht meanderend.

 

¹ lijstje?

  • Herinnering aan Holland – Marsman
  • Under the rose – Walter de Lamarre (+ Nederlandse vertaling van Tonke Dragt)
  • Because I could not stop for death – Emily Dickinson
  • The hollow men – T.S. Elliot (alleen eerste deel)
  • The Mary Gloster – Rudiard Kipling (eerste 12 regels)
  • Herkenning – Ida Gerhardt (ja, die gaat over Voerman sr. die kan ik niet missen)
  • De akelei – Ida Gerhardt  vandaag mee begonnen

En dan van vroeger nog: heel veel liedjes van Jaap Fischer