Auteur: Jacob Jan Voerman

Tweetchat met mezelf

@zakelijk_leider: Deze tweetchat is om Jacob Jan verder te helpen. Hij zit even vast. Vooral op het gebied van marketing. Ik hoor graag van jullie

@interne_criticus: present

@artiest: Ik ben er ook

@paniekzaaier:  hoog tijd, misschien al wel te laat. kom maar op met die #vraag1, anders heb ik er wel eentje

@artistiek_leider: Ik denk graag mee, kwaliteit moet niet gaan leiden onder marketingbeslissingen

@kabouter: ik ben er ook bij, probeer maar niet om me weer te blocken, die heb ik zo opgeheven.

@Jacob_Jan: Zal ik helpen met modereren?

@zakelijk_leider: Is goed. #Vraag1 Hoe krijgen we de zaal in Alkmaar vol. Ik heb @Marketing nog niet gezien, is die er intussen?

@Marketing:  Ja ik ben er. JJ heeft een aantal unieke eigenschappen waar we op in moeten zetten.

@Marketing: Zijn echtheid/puurheid. Zijn originaliteit. Zijn Charisma. En zijn bijzondere keuze om alles op alles te zetten voor Carré.

@Kabouter:  Charisma? laat me niet lachen. Hij zit zich gewoon een beetje aan te stellen in die filmpjes.

@Jacob_Jan @Interne_criticus Kun jij hier wat van zeggen? Je bent de enige naar wie @kabouter luistert.

@Interne-criticus Niet alle filmpjes zijn even goed. @artiest laat zich soms een beetje te veel leiden door wat hij denkt dat het publiek wil zien

@Marketing Maar dat is toch ook heel hard nodig?

@Artistiek_Leider Ja, maar dat is jouw taak @Marketing, en daar moeten we @artiest een beetje van af schermen. Die heeft ruimte nodig, om te groeien.

@Artistiek_Leider Ik ben alleen tevreden als @Artiest aan die dingen kan raken die je niet kunt benoemen. Raken in het hart.

@Artiest en doen, veel doen. ik ben niet bang meer om zo maar op een podium te stappen. Laat maar komen die zalen. Groot, klein, maakt niet uit.

@Artistiek_Leider Ik zou graag willen dat we wat meer feedback kregen op de filmpjes, en optredens. Laat mensen maar zeggen wat ze echt vinden.

@Marketing Dat is meteen een mooi marketinginstrument, op die openheid scoren we altijd goed.

@Artistiek_Leider. Maar dan wil ik wel graag commentaar waar @artiest wat aan heeft. Laat ze maar eens precies aangeven wat goed is en wat minder.

@Zakelijk_Leider: Mag ik even terug naar #vraag1

@Marketing: Er moet wat meer TamTam komen. Er moeten meer mensen zijn die gaan inzien hoe leuk Jacob Jan is. RT’s en dan meteen vragen om reacties op filmpjes.

@Kabouter: Ja, maak jezelf maar belachelijk. Is dat een manier om promotie te maken?

@Interne_Criticus: Nee dit is goed. @artiest is goed genoeg om overeind te blijven. Maar voor Carré is goed genoeg niet goed genoeg. Kom maar op met die kritiek.

@Marketing: Maar ook met de complimenten. Vraag aan de volgers of ze zelf een tweet of facebook post willen maken waarom je Jacob Jan’s theater zou moeten zien.

@Marketing: En vraag of ze in de reactie onder de filmpjes willen zetten water beter kan. En wat ze er leuk aan vinden. Laat ze maar even hun best doen.

@paniekzaaier: Luister eens, dit is allemaal niet genoeg. 10 mei is het al! Misschien moeten we die grote zalen afzeggen, en trainingen gaan geven. Er moet geld binnenkomen.

@Jacob_Jan: Beste @paniekzaaier ik hoor je angst, ik voel je angst. Maar ik ga niet meer alle kanten op vliegen. Ik kies en ik blijf kiezen. Voor theater.

 

Liever lezer/volger. Dit is het begin van mij  vragen om hulp.

Marketing is niet mijn sterke kant, en mezelf aan laten prijzen, laat staan daar actief om vragen. Pfff. Daar moet een knop voor om.

Bij deze.

Ik zou graag willen dat jullie gericht gaan twitteren. Mensen in Alkmaar gaan uitleggen waarom ze naar mijn theater meten komen.

Als Alkmaar een beetje gaat lopen ga ik verder met plannen van de andere zalen. (of doe ik dat alleen om @paniekzaaier bij te houden? die pauze in plannen? Dat is een vraag waar ik nu echt even niet uit kom. De vraag waarvan ik niet weet of het angst is, of terechte voorzichtigheid. Feit is: Alkmaar loopt niet hard genoeg.)

Help me verkopen. Ik heb het nodig, en @artiest verdient het.

En @artiest moet ook beter worden, dus, ook die andere vraag heb ik aan jullie.

Reageer, schrijf, wát goed is. Probeer aan te geven wat het is dat goed is, en ook waar het beter kan. Ik weet dat het moeilijk is. Maar als het lukt graag. Dat kan hier.

Bestel hier je kaartje

 

 

Mijn impresariaat, dat ben ik.

Sommige mensen wilden me al feliciteren omdat ik zo’n mazzel had.

Omdat ik riep dat ik iemand gevonden had die me naar Carré zou brengen.

Tot ze ontdekten dat ik het zelf was, die iemand.

En toch voelt het als hulp.

Ook al doe ik dat zelf.

Er is iets verschoven. Ik had nog nooit van bovenaf naar al mijn gedoetjes gekeken. Nu kan ik even uit de artiest stappen, en in de regelaar. Dat helpt mij.

De grootste verrassingen worden veroorzaakt door de dingen die ik al weet.

Ik praatte al lang met mezelf, dus dit is helemaal geen nieuwe stap.

Wel dus.

Ik haal steeds meer kanten van mezelf binnen. En steeds is de verrassing groot.

Mijn narcistische kant heeft de tijd van zijn leven.

Zelfs mijn pessimist mag los. Hij bloeit helemaal op als adviseur.

Ik durf mijn angst te voelen, en het is gewoon dat: een gevoel.

Ik ga het helemaal zelf doen, en mezelf is steeds groter. Maar ik ga het niet alleen doen. Ik ga jullie hulp vragen. Ik moet nog even met mezelf overleggen hoe.

Crowdfunding komt er aan.

Tot voor kort draaide ik daar hevig rondjes omheen.

Ik was van alles aan het verzinnen om terug te kunnen geven, aan mijn sponsors, aan jou. Iets van waarde moest het zijn, dacht ik. Er moest wel iets tegenover staan, toch?

– Ja, sufferd! Jij staat daar tegenover. Hoe meer je verzint om weg te geven, hoe minder waard jij jezelf vindt.

Slik!

Dus mensen gaan dat geld aan mij geven? Niet omdat ze daar allemaal leuke dingetjes voor terug krijgen?

– Het is geen webshop! Die mensen geven dat geld uit aan jou, niet aan een aardigheidje. Omdat ze in je geloven. Omdat jij daar straks staat, in Carré. Omdat je lang voordat je in Carré staat al iets geweldigs op de planken hebt staan. Omdat die mensen willen helpen om dat mogelijk te maken.

Slik!

Ik mag toch wel iets aardigs terug doen? Het zijn tenslotte waarmakers van het onmogelijke. Dromenbouwers.

En de mensen die komen kijken? Dat is toch nog beter dan sponsoren?

– Ja, maar het duurt even voordat je overal ‘langs geweest ben’, zeg maar. En intussen maak je kosten. Dat mag je best financieren. Verzin daar maar wat voor. Als je écht, écht, écht in jezelf gelooft, dan weet je ook dat de “ik was er als eerste bij, en ik heb het mogelijk gemaakt” ook een hele mooie reden is om te sponsoren.

 

Inspiratiedag

Op deze mooie plek . . .

DSCN3855

DSCN3859

DSCN3860
Staat de vertelplek van Boudewijn Betzema.

Met veel glas voor contact met buiten, en toch intiem:

DSCN3853

 

DSCN3847

 

DSCN3845

 

DSCN3849

 

Ik werd bijna jaloers.

 

 

 

Ik ga er niet trainen, wel vertellen.

En toen naar Heino.

Voerman sr. zien.

 

DSCN3867

 

DSCN3869

DSCN3870

Contact zoeken met de eigenwijze kunstenaar die in mijn roots zit.

Voerman kreeg een keer commentaar van een kunstinkoper. Dat zijn schilderij met bloemen in een pot te vlak was. “Ik kan niet achter die pot kijken.”
Voerman liet weten dat hij daar ook niets te zoeken had.

Daar kan ik wat van leren.

Zonder dat ik die andere kant los laat. De Rahder in mij, die heel erg gevoelig is voor kritiek.

Dat wordt een mooie oefening: omgaan met kritiek. Gebruiken, maar niet door laten overspoelen.

En dan nog even genieten van de lente, daar rond het kasteel Nijenhuis:

DSCN3880

 

 

 

cadeautje voor jou

Ik wil vandaag iets breekbaars schrijven.

Zo breekbaar dat

jouw bewegingen

verstillen,

zo breekbaar dat

alle stormen in je hoofd

vanzelf gaan liggen

om het niet omver te waaien.

Heel voorzichtig

reikt je linkerhand

reikt je rechterhand

de vingers van je gedachten

de vingers van je gevoelens

tasten

naar het pakje,

ontrafelen de strik.

Het cadeaupapier valt open

en . . .

 

 

1000 spoken, deel 2. Ik ben niet goed genoeg.

Dat is wat het stemmetje zegt hè, dat je niet goed genoeg bent.

– ja, en het voelt akelig.

Zal ik heel eerlijk zijn?

– eh, ja, want anders deden we dit niet toch? Maar wel een beetje voorzichtig graag.

Je hoeft niet bang te zijn. Komt ie: Het is waar.

– héé!!

Wacht nou even, het is waar én het is niet waar. Het is maar hoe je het bekijkt. Voor Carré ben je nog niet goed genoeg. Let op de toevoegingen “nog”, en “voor Carré”.

En dat is helemaal niks nieuws, je wist dat al. Het is ook helemaal geen ramp.

Want je gaat goed genoeg worden.

Daar zijn twee dingen voor nodig.

Te eerste: je gaat vaker spelen. En wat je nu in je hoofd hebt is een goed plan. Een ‘light’ versie, voor kleinere zalen, misschien zelfs huiskameroptredens. Mooie plek om nieuwe dingen uit te proberen. Oefenen met improviseren. En tegelijk meters maken.

Werk dat uit, dat plan.

Ten tweede: je gaat professionele ondersteuning zoeken. Je gaat leren. Dat heb je al gedaan. Je hebt een hele goede regisseur aangetrokken, en daarmee heb je iets goeds gemaakt. Iets dat stevig staat. Nu ga je iemand zoeken die je losser kan maken, die met jou op zoek gaat waar jou genialiteit in schuilt. Iemand die dat nog meer naar buiten kan halen.

–  maar …

Schrik niet zo als ik dat woord genialiteit gebruik. Je hebt zelf gezegd dat je bescheidenheid de deur uit zou gooien.

– maar …

Je wil gerustgesteld worden. Jou aardige ik speelt op?

– eerlijk gezegd wel een beetje

Helpt het als ik zeg dat iedereen ergens geniaal in is, en dat die van jou op dit vlak ligt? Dat je niet bijzonder bent, maar gewoon anders, net als iedereen? Heb je dat nodig?

– Ja, dat helpt. Fijn. Dank je.

Dan neem ik het terug.

– ???

Luister eens we hadden afgesproken dat we stopten met aardig doen. We zijn al aardig, weet je nog? Het zal best waar zijn hoor, dat over die anderen. Maar jij moet stoppen om dat soort teksten nodig te hebben, als verontschuldiging voor wat je gaat doen.

Jij hebt helemaal geen verontschuldiging nodig. Je bent geniaal.

– . . .

Ik wil dat je het zegt.

– Ik ben geniaal

En nu met overtuiging:

– Ik ben geniaal.

Mooi zo. Je bent geniaal,

én je hebt nog een hoop te leren,

om te zorgen dat dat er ook echt helemaal uit komt, want het zit soms nog wat verstopt nu. Verstopt als in verborgen, maar ook verstopt als in je pijplijn naar je bron.

Laat het weer stromen, en laat het zien.

 

Wilders en Hitler

Ik maak geen politieke grappen, maar ik ga nu voor één keer een uitzondering maken.

Er loopt een idioot rond in Nederland die vreselijk zijn best doet om op Hitler te lijken, en dan wordt ie boos als dat lukt.

En ik snap Wilders note bene ook nog eens een keer!

Ja, want ik snap heel goed dat het niet leuk is om met Hitler vergeleken te worden.

Ik speel mijn theater in kleine zalen, en wil uiteindelijk heel graag in Carré staan.

Dus als je me nu vergelijkt met Freek de Jonge, Youp van het Hek, of Najib Amhali, of Theo Maassen . . .

. . . Die het allemaal al wél bereikt hebben, en volle zalen trekken . . .

Ja, dan word ik óók hardstikke jaloers!

 

1000 spoken, één

Ik heb ze niet geteld, maar het zijn er veel.

Alle ‘argumenten’ om niet te doen wat ik nu doe. Alles wat me tegen houdt.

Ik ga ze blootleggen, hier op mijn blog.

Vandaag de eerste, en deze doe ik even in vlogvorm:

rechtstreeks op youtube bekijken

 

En toen kwam dit blog van Elja , en besefte ik dat hoop ook wel mooi kan zijn. Namelijk in alle gevallen waar je het zelf niet in handen hebt. Dan is hoop juist het tegenovergestelde van angst.

Op weg naar Carré maak ik alle gedachten, die zeggen dat ik daar niet thuis hoor, onschadelijk Dat kun je hier lezen.

In deze categorie staan alle andere posts, die ik schrijf op weg naar Carré.

BESTEL HIER JE KAARTJE