gelukkig zijn om deze dingen

 

silhouetten

2012-10-03 13.30.58

 

shoes

 

De regen die glinstert in de klinkers.

De grote stappen die ik zet in lompe schoenen.

De rust die ik opzuig.

Het boek waar ik voorzichtig in verdwijn.

De mensen die me raken

via lucht of lijf of pixels.

Mijn ik die hier naar buiten kan,

de resonans daarvan.

Kerstboom kopen met Sacha.

De openheid van mijn gesloten dochter,

mijn zoon die alles uit zijn leven haalt.

Silhouetten tegen ijzingwekkend hoge luchten.

Het dekbed dichter om me heen.

Sacha, genietend van haar sinterklaascado,

en e-books zit te lezen, naast me op de bank.

Er is.

De middelste twee dochters die hevig aan het mailen zijn,

over het verjaarscadeau van hun moeder.

De designwinkel, wentelen in stijlvolheid, wetend dat ik het niet mis.

De thuiswerkplek die ik gemaakt heb (sorry Dion, op jouw kamer).

Het telefoontje voor mijn werk dat zo maar lukte.

Nat in de badkamer blijven staan omdat ik vandaag geen haast heb.

Niets, gewoon niets,

dan die wetenschap

diep van binnen

dat het goed is.

Heel goed.

Van wie ik leer, een verhaal over doofblind zijn

Gisteren vertelde Femke Krijger een indrukwekkend verhaal over doofblind zijn.

Femke heeft Usher. Daardoor is zij progressief slechthorend, en slechtziend.

Over de wisselwerking tussen gehoor en zicht.

Hoe ze steeds meer ging leunen op spraakafzien (liplezen + mimiek) toen ze slechter ging horen.

Hoe ze dus door het slechter zien steeds minder ging verstaan.

Hoe ze zó slecht ging zien dat alle geluid weer belangrijk werd. Ook dat geluid dat ze ‘afgeschreven’ had, als storend.

Hoe haar werkelijkheid een gepuzzelde werkelijkheid is.

Mijn verstaan is het maken van een kruiswoordpuzzel (en soms een cryptogram).

Haar hele wereld is een legpuzzel van 1000 stukjes, waar er nog niet de helft van over is.

Ze vertelde hoe accepteren en niet accepteren haar helpt om toch de dingen te doen die de moeite waard zijn.

Accepteren dat niet alles meer kan. Niet accepteren dat alles niet meer kan.

Bewust leven. Bewuste keuzes maken.

Indrukwekkend.

Alles wat je nodig hebt om succesvol te zijn

Moet ik nou ook zo nodig een white paper?

Ja.

Er is zo veel geschreven over succesvol zijn, maar je moet tussen de regels door kunnen lezen om de essentie te pakken.

Dat heb ik voor je gedaan.

Ik ben trots omdat ik, volgens mij, tamelijk volledig ben geweest.

Niks geen pay with a tweet. Ik weet toch wel dat je het niet kunt weerstaan om dit meteen te delen.

[ddownload id=”13629″ text=”Alles wat je nodig hebt om succesvol te zijn”]

op een rode gitaar spelen

I recognize no method of living

That I know

I see only the basic materials

I may use

David Sylvian – Red Guitar

 

En nu in de praktijk

Hoe gaat dat zonder oplossingen (zie blog gisteren)?

Onwennig.

Als “op de oude manier” iets niet lukte had ik de puzzel verkeerd gelegd.

Dat was dan vervelend, maar ik had de geruststelling dat de goede oplossing ergens bestond.

“Eens zal ik hem oplossen!”

Dat gaf de burger moed.

Nu is het de kunst om niet te denken in mislukte pogingen, maar in waardevolle schakels.

Elk moment een schakel in een prachtige ketting.

En hoewel deze vergelijking in veel opzichten volslagen mank gaat doe ik het hier even mee.

Een sieraad zonder zwakke schakels.

Waarderen van de dingen die ik vroeger af deed met flink wegslikken.

Dat gaat me nog niet altijd goed af.

En dan ook dat waarderen.

Klinkt erg calvinistich als ik het zo schrijf. Maar dat valt dan wel weer mee.  Gelukkig kan ik er een beetje mee spelen.

Nu snap ik David Sylvian ook wat beter.

 

geen oplossingen meer

Als ik iets ontdekt heb, is het wel dat je moet oppassen met ontdekkingen.

Zodra je iets door denkt te hebben, ligt het gevaar van de automatische piloot om de hoek.

Hoe waar een “Ah! zo zit dat!” ook is.

Zodra je die zo-zit-dat van toepassing verklaart op iets anders,ontneem je dat andere de kans om zich fris aan te dienen bij jou.

Ah, zeg je nu. Zo zit dat! ik moet dus alles fris, met de nieuwsgierigheid van een kind benaderen.

Nee dus.

Niets is de oplossing.

Alles kan een oplossing zijn.

Ruk je eens los van alle slimme tips, en mooie verhalen.

Want als dit op gaat voor eigen ontdekkingen, hoeveel meer dan niet voor de ontdekkingen van anderen.

Maak je eigen verhaal.

Steeds opnieuw.

Maar let op.

Negeer ook vooral deze tip.

door de grond zakken en dan dieper

Ken je dat?

ik roep dit vanaf diepe gronden naar boven toe.

voor wie de echo nog kan horen.

 

Ik heb een afspraak gemist met @Paulusveltman

Die zit al een tijd in Lux op me te wachten.

Ik zat nog even samen met de kinderen en Sacha aan de ontbijttafel , en wilde dan op tijd naar Nijmegen omdat er in mijn hoofd een stevige 14.00 uur verankerd was. Al weken. Zondag 14.00 zie ik Paulus. Heb zelfs al zitten bedenken hoe ik op tijd thuis kon zijn om te koken.

Vlak voor ik vertrek kijk ik nog even op twitter en zie dat hij daar om 11 uur al zit.

Ik heb de auto niet, en dat gaat me met de trein minstens een uur kosten.

Ik bel Paulus.

En begin een door de grond zakkend verhaal met veel excuses.

En Paulus maant me tot rust.

Dat vergissen menselijk is.

Ik hoor erg slecht, maar ik hoor de rust en vriendelijkheid van Paulus wel.

Wat is dat een lieve man.

Dat maakt mijn stommiteit niet minder.

Dat maakt hem wel groots.

Paulus, ik kom je opzoeken. Want nu wil ik je nog meer spreken.

En dan kom ik op de goede tijd, eentje die jij uitzoekt en eentje die ik goed in mijn hoofd ga zetten. En in mij agenda, en in mijn Moleskine, en in mijn Evernote. en ik ga het thuis vertellen, zodat ze me kunnen helpen.