Categorie: Uncategorized

weg met de coach, leve de leermeester

Een goede coach houdt je een spiegel voor.

Hij of zij lost het niet voor je op. Dat moet je zelf doen.

En als je het dan toch zelf moet doen…

dan…

..kun je het toch gewoon beter zelf doen?

Een spiegel heb je vast ook nog wel ergens hangen.

En als je het níet zelf wil doen,

omdat je denkt dat je geld moet uitgeven om een beter leven te krijgen,

neem dan een leermeester!

Is wel zo makkelijk. Hoef je het niet allemaal zelf te doen.

Ik kan jouw leermeester zijn. Een aantal belangwekkende levenslessen van mijn hand hebben reeds het licht gezien.

Ik vertel je precies hoe het zit en wat je moet doen. Ik laat het niet aan jou over, grote kans dat je het toch weer verprutst.

  • Mijn C.V:
  • Meer dan 50 jaar levenservaring
  • Meer dan 1000 stomme fouten gemaakt
  • Van minstens 10 van die fouten iets geleerd
  • Begonnen als zeer verlegen en nu al flink over het paard getild, ik kan dus het hele spectrum aan
  • Diepdroevige dingen meegemaakt
  • Veel nagedacht over de zin van het leven

Volg mijn levenslessen

sacherijnig en ook weer niet

Ik ben voor het eerst in drie weken sacherijnig.

Dat komt omdat mijn filmpje niet lukt. Allerlei technische problemen.

Ik ben bezig met mijn volgende aflevering in de levenslessen van Jacob Jan

Ik heb gisteren twee uur lang gewerkt aan de ondertiteling, en toen ontdekte ik dat het filmpje niet goed genoeg was.

En er was ook nog al wat windruis, want ik had het buiten opgenomen.

Vanmorgen heel vroeg op de fiets om het opnieuw te doen. In stukjes geknipt en met moviemaker weer aan elkaar plakken.  Alles op de juiste plek en, opslaan en …. het lukt niet. een van de clipjes blijft steeds hangen. Dus alles voor niets.

Ja, daag ik ga niet weer op de fiets. Bovendien waait het nu weer harder, en krijg ik nog meer last van windruis.

Intussen even naar boven scrollen, want ik ga de titel aanvullen.

Bloggen is heftige therapie man! Door het hier te schrijven praat ik een beetje met je. Ik zie je knikken, je leeft helemaal met me mee. Lief van je. dat doet goed. Ik voel me al stukken minder sachrijnig. (ja het mag ook zonder e).

Ik heb nu een voorlopig versie en ik laat het even rusten. Kijken of er morgen minder wind is om nóg een keer te proberen.

Wat ik wel leuk vind is dat ik fanatieker wordt. Mijn eisen gaan omhoog.

En ik leer. ( en OEH! wat is dat confronterend)

Dat ondertitelen is een kloteklus. Maar wat leer ik daar veel van over mezelf. Ik ontdek dat ik een ongelofelijke zwamneus ben. Die zijn zinnen half afmaakt, en wel drie keer hetzelfde zegt.

Aan het werk dus Jacob Jan. Oefenen in kort en krachtig formuleren.

Jammer dat ik een beetje tegen de techniek aan loop. Een laptop met een slechte microfoon, en een goedkoop fototoestelletje. En een filmbewerkingsprogramma dat niet doet wat ik wil. Maar daar word ik creatief van, zullen we maar zeggen.

Jullie zien wel wat het wordt.

Ik weet de aankondiging op twitter al:

“Waarom Geert Wilder een teletubbie is”.

 

overbodige luxe ?

Vanmorgen, op weg naar mijn werk.

Plantsoenmedewerker op een soort grasmaaiertje dat ik nog nooit eerder had gezien. Voorop zat een soort garde van een mixer die al ronddraaiend keurig  de randjes van het gazon scherp en strak maakte.

Goh, daar hebben ze dus speciaal iets voor bedacht, wat handig.

En toen besefte ik:

Ik leef in een hele luxe samenleving. Wij hebben mensen die machientjes uitvinden om de randjes van het gras netjes bij te werken. Wij hebben mensen die de hele dag bezig zijn, zodat het er allemaal keurig uit ziet. Ook dat grasveld midden op de rotonde, waar verder geen hond komt.

Het gaat er nu niet om of alles strak ent netjes moet. Ook als we natuur in de stad willen die er wat ‘natuurlijker’ uit ziet, kost dat onderhoud.

Overbodig?

Nee. Ik vind van niet.

Luxe?

Ja, en het is goed dat ik dat weer eens een keer besef.

leren leven met Tinnitus

Die term is vreselijk. Die moet je nooit gebruiken. Dat is iemand afschepen: ‘leer er maar mee leven’.

En toch is het waar je voor staat als je Tinnitus hebt.

En het is waar ik voor sta sinds ik een ‘lotgenoten’groep begeleid. Andere mensen helpen met een manier zoeken om er meet te leven. Want het gaat niet weg. Nooit.

Ik was erg blij toen ik door mijn collega gevraagd werd om deze groep mee te begeleiden. “Jij bent ervaringsdeskundige. Dat is meerwaarde.”

Tegelijk vond ik het spannend. Want ík weet wel hoe ik er mee om kan gaan, maar dat is iets wat je niet zo maar even aan een ander leert.

Daarom was ik gisteren erg gelukkig.

De groep had een week eerder tips uitgewisseld. (op post it’s schrijven , op een poster plakken en dan bespreken). Ik had toen een post-it geschreven met: “er naar luisteren”. Dat maakte mensen nieuwsgierig. Toen kon ik uitleggen hoe ik dat deed. (dat weekend besloot ik daar meteen maar  een filmpje van te maken).

De deelnemers kozen allemaal 1 tip om uit te proberen. Twee er van kozen die van mij. Juist omdat die voor hen zo vreemd was.

(Nou gaat het er niet om dat die tip van mij was. In een eerdere groep was deze tip door een van de deelnemers zelf ingebracht. Maar hij ontbrak nu. Het gaat er om dat ik twijfelde of ik deze ‘er in zou gooien’. Dat heeft te maken met de dubbelrol die ik heb als ervaringsdeskundige en als begeleider. Geen oplossingen opdringen)

En toen gebeurde het !

Gisteren kwam de groep weer bij elkaar en besprak wat de tips hadden opgeleverd.

De twee deelnemers gaven aan dat de tip gewerkt had! Een er van had er zelfs een orkestje van gemaakt. (Synchronicity? ik had op youtube een concert geplaatst!) Ze was in slaap gevallen tijdens het luisteren.

Daar werd ik dus zo maar even heel gelukkig van !

 

de leuk en last van leren

Jambé spelen, voor het eerst. Compleet groentje.

Drie verschillende klanken. En dan daarmee een basis ritme spelen.

doem dada doem slap

Oja, zo gaat leren. Heel geconcentreerd, foutje, oh nee anders. weer denken. hoe zat het ook al weer.

Die fase. Die lastige fase. Je hoofd er bij houden, anders gaat het fout. Nog geen automatisme. Onwennig.

En dan heel even voelen hoe het is als je het los kunt laten. Zomaar even in het ritme. Dan gaat alles stromen. Heerlijk. (ik ga na de vakantie door !)

Even maar, want dan komt mijn hoofd er weer tussen. Het hoort er gewoon bij, dat onwennige aan het begin.

Goed om te weten hoe dat voelt. Ik geef een cursus. Straks gaan mijn cursisten nieuwe dingen uit proberen. Goed om weer te beseffen hoe ongemakkelijk dat voelt in het begin. Die eerste keer iets nieuws proberen.

Dus ruimte geven voor fouten. Ruimte geven voor plezier. Inbouwen in de cursus (maakt notitie).

de rust van niet flexibel zijn

Ik ben niet flexibel.

En mijn slechthorendheid maakt dat er niet beter op.

Ik heb tijd nodig om iets binnen te laten komen.

horen en verstaan

Ik heb een context nodig, een raamwerk waar ik de klanken aan op kan hangen zodat ze betekenis krijgen en ik ze kan verstaan.

begrijpen en plaatsen

Ik heb ook een context nodig om te kunnen begrijpen. Kijken hoe het zich verhoudt met wat ik al weet, denk en voel.

eigenwijs

Ik luister graag naar anderen, lees graag verschillende meningen. Ik ben heel nieuwsgierig, neem graag iets aan, maar ben ook eigenwijs. Ik wil graag wel het hele verhaal. Ik wil de ander snappen voordat ik ergens in mee ga.

Dat heeft tijd nodig.

Ik ben wel heel open, heb er geen enkele moeite mee om een buiging te maken voor wie jij bent, maar ik ben niet flexibel.

Het geeft flink veel rust om dat te erkennen.