en hier het huiswerk (herhaal zo vaak als nodig)
Categorie: Uncategorized
Autobloggers free examples: Karin Winters
Autoblogger: dit is een voorbeeld van een blog gebaseerd op http://www.karinblogt.nl/ , zoals die in 2013/2014 gebruikt kan worden.
Zo kan ook uw blog automatisch gegenereerd worden.
Ze zijn er nog steeds.
Scholen die de Google glasses verbieden. Argument: de leraren kunnen zo helemaal niet meer controleren waar de leerlingen mee bezig zijn. Alsof ze dat wel konden in de tijd van de mobieltjes, en later de smartphones, en de tablets.
Toen was er de zelfde discussie. En nu worden ze gewoon gebruikt. Scholen kunnen niet meer zonder. Zelfs sommige examens zouden niet meer afgenomen kunnen worden zonder tablets. En ze zijn onmisbaar gebleken in de driehoek school – ouder/verzorger – kind.
Goed het heeft tijd gekost. Maar deze voordelen hadden we nooit gezien als er niet leraren waren geweest die deze nieuwe ontwikkelingen welkom hadden geheten in hun klaslokaal.
Maar zullen die klaslokalen er nog wel zijn straks? Als alles via de augmented reality gaat. Hoe gaat dat dan met de sociale functie van school?
In de begintijd van de eerste computers voorspelde men dat het papier zu verdwijen. Resluaat? Meer papier dan ooit!
In de begintijd van internet voorspelde men dat het persoonlijk contact zou verdwijnen. Resultaat? Meer sociale contacten ooit. Denk aan de open coffees en andere netwerkbijeenkomsten. De tweetups.
Nieuwe technologie vervangt niets. Als ze goed gebruikt wordt, vult ze aan, verdiept en vebreedt.
Maar dan moet je het wel leren gebruiken. En dat gebeurt niet als je het verbied.
iedereen doet het
Iedereen wil het maken,
zelfs als het niet stuk is.
Ik wil blijven zwerven,
niet gemaakt
nomade.
Iedereen vind overal ergens iets van.
Ik houd op met vinden
anders hoef ik niet meer te zoeken.
Iedereen wil er bij horen,
bij dat clubje dat uniek is,
en dus nergens bij hoort.
Ik wil alleen maar bij je zijn
en ook wel horen, als je wil,
luisteren naar jou.
Iedereen wil een podium.
Ik ook.
Wanneer is het nog authentiek?
Discussie en gesprekken over authentiek bloggen.
En ik meng me er in.
Want ik heb het imago dat ik geen imago heb. Hartstikke autenthiek dus.
Dus heb ik daar wat over te zeggen. Want ik zal ze leren al die nepperds!
En ik kan ook nog eens heel goed uitleggen waar authenticiteit vandaan komt.
Ik kan er prachtige paradoxen op los laten. Dat hoe dichter je bij de authenticiteit probeert te komen, hoe verder je er van afraakt. Altijd goed voor een retweet.
En dan besef ik dat dat gaande is. Bij mezelf.
Slim willen zijn, verstandige dingen willen zeggen. Er toe doen. Op een authentieke manier. Dus op zoek naar wat nog niet eerder gezegd is. Of juist de dingen op zijn kop gooien.
Ik was al heftig one-liners aan het tweeten.
STOP
En weer even terugkomen. Diep ademhalen. En mijn plezier weer even terugvinden.
En dan kom ik tot de conclusie dat het me allemaal worst zal zijn: wie van wie jat. Wie authentiek is en wie niet. Ze doen maar !
Maakt niet uit. Maakt écht niet uit.
Zo leren kinderen ook.
Eerst nadoen. Dan zelf iets bedenken.
Niet denigrerend bedoeld dit! Zo werkt het, als je leert. Eerst na doen, dan je eigen stem vinden.
En al die sites die blijven steken in nadoen, en daar lekker geld mee verdienen?
Dat zal altijd blijven bestaan. En ik zal het nooit snappen.
Ik verbaas me nog steeds over goedkope rip-offs van Disneyfilms bijvoorbeeld.
en nee ik heb geen toestemming gevraagd voor plaasten van dit plaatje. Net goed!
Ik kan me niet voorstellen dat je daar blij van wordt: je brood verdienen met kopieëren. Ik ga me er vanaf nu ook niet meer aan ergeren. Zonde.
Mijn conclusie is dat ik er dus niets over te zeggen heb, over authentiek zijn.
Ik ga weer verder met plezier beleven aan mijn blog.
Met dank aan @FenandaJ @ReggyNelissen die mij op hun manier even terug floten.
Levenslessen van Jacob Jan 11, ben jij onzeker?
Nijmegen een stad vol geschiedenis, een stad vol verhalen
Bekijk Nijmegen met andere ogen.
Waarom heet de Jacobskapel “het Glashuis” ?
En wat heeft dat met de hoogwatersteiger aan de Waalkade te maken?
En wat valt daarover er te ontdekken in het Valkhofmuseum?
Onder de video alles wat ik kon vinden aan historische achtergrond bij het verhaal.
Maar nu:
Pak een kop koffie, (of een glas wijn, ik weet niet hoe laat het bij jou is) en ga er voor zitten.
En als je niet al die tijd naar mijn kop wil kijken, pak je gewoon de plaatjes er bij: Die staan hier.
PS ondertiteling wordt hard aan gewerkt, maar dat is een flinke klus! dus dat duurt nog even
youtubelink: http://youtu.be/6lpG44t3nus
En zoals beloofd, als toegift alles wat ik op internet nog terug kon vinden aan achtergrond van het verhaal.
De historische ingrediënten van mijn verzonnen geschiedenis.
Ik hoop dat je net zo veel lol beleeft als ik aan een stukje geschiedenis en wat feitjes.
Portret van Hendrick Heuck en zijn vrouw, dat nota bene in het Louvre in Parijs hangt!
Er is zelfs een steiger naar hem vernoemd:
De Hendrick Heuck steiger.
En lees op Wikipedia waarom hij weg moest.
De Jacobskapel / Het glashuis
En een Wikipediapagina over de Jacobskapel / het Glashuis
De gierpont, en hoe die werkt.
Krijg je nog een stukje natuurkunde mee ook
De gouden Eeuw, de eeuw van Hendrick Heuck
Het rampjaar 1672
De Hollandse Waterlinie
En hier wat ik zelf allemaal terug kon vinden op een zonnige zondag in Nijmegen (5 augustus 2012)
En hier kun je vinden waar ik gefilmd heb. (google map)
Eerst wat achtergrond, voor ik verder ga.
onverwacht
overdonderd
Het is me weer overkomen.
Ik kon er zelf niks aan doen.
Ik weet helemaal niet eens hoe het komt.
Het gebeurt. Zo maar.
De laatste tijd steeds vaker.
Geen idee waarom mij dat alleen overkomt.
Nou ja, het zal vast ook wel bij anderen gebeuren, maar ik hoor er zo weinig over.
Wist ik maar wat ik er aan kon doen. Maar ik heb geen idee.
Jammer.
Want ik gun het jullie ook.
Overdonderd worden door de schoonheid van alles.
En dat in een heel gewoon stukje Nederland. Niks imposante bergen. Gewoon een weiland. En wat bomen. En prachtige wolken. Dreigend, maar mooi.
Dat komt zo overdonderend binnen soms, dat ik er stil van wordt.
Maar geen idee hoe het komt. Dus jammer genoeg geen tips voor jullie om dat ook eens zo te beleven.
Een geluid dat gehoord mag worden
Voor wie het niet weet: ik draag een CI (Zie hier de uitleg)
Geluid komt anders binnen. Muziek… nou..
Pak een een wc-rol, nee beter nog, een keukenpapierrol.
Plak met een plakbandje aan één uiteinde de oortjes van je MP3 speler (aan de binnenkant). Zet de volumeknop helemaal open, en zet je oor tegen de andere kant om de muziek te kunnen horen.
Ik kan het niet controleren, maar ik vermoed dat het een beetje lijkt op wat ik van muziek kan maken. Misschien moet je het wel met een plastic electriciteitsbuis doen.
Sommige geluiden zijn zelfs afschuwlijk. De vaatwasser in- en uitruimen is een regelrechte aanslag.
Voor wie het niet weet: Ik deed afgelopen lente een workshop bodypercussion. Je lijf als trommel. Daar genoot ik van. En ik kan niet meer stoppen. Ik blijf het ritme zoeken.
Nu zijn er geluiden waar ik met mijn CI lol aan beleef. Hoe strakker/cleaner hoe beter.
Die geluiden zoek ik op. Die maak ik.
Mijn omgeving wordt er soms gek van.
Maar ik geniet. Ik maak daar in mijn hoofd remixes van.
Ik heb het plan om daar ooit echt een remix van te maken. Ik ben al aan het prutsen geweest, maar de techniek laat me in de steek. En mijn ritmegevoel kan ook beter.
Dus eerst maar eens lekker op Jambé-les.
Hieronder een paar van die geluiden waar ik mee speel:
jij verdient meer aandacht
Dat ga ik niet meer doen:
“thanx” schrijven, als ik “dank je” bedoel.
Waarom maak ik daar een Engels woord van? En dan nog een Engels woord dat helemaal niet bestaat?
Omdat dit de zoveelste dank je is? En ik het afgezaagd vind worden?
mooi fout dan!
Voor mij is het de zoveelste, voor de ontvanger niet. Die verdient gewoon mijn gehele dank. Niet vermomd als tussendoortje.
Waarom doen we dat?
Correctie. Waarom doe ik dat. Ik ga niet voor jou spreken. Zie zelf maar of je iets herkent.
Ik relativeer mezelf weg met dit soort uitdrukkingen. Bijna zoiets als zwaaien naar iemand, dan pas zien dat het een totaal vreemde is, en je hand in dezelfde beweging door je haren strijken. Niet dat ik dat ooit gedaan heb, trouwens. Zo snel ben ik niet. Ik sta in zo’n geval nog een tijdje ontredderd met mijn hand omhoog.
En waarom niet doorzetten. Verdient die vreemde geen groet?
Ik doe het niet meer. Dat halve. Ga ook geen verkleinwoordjes meer gebruiken.
Ik schrap ook meteen het woord “eigenlijk”.
Tijd om te zeggen wat ik bedoel, en daar voor te gaan staan.
Afgelopen week schreef ik dat communicatie meerdere kansen behoeft. Dat vind ik nog steeds. Maar dat is geen reden om de eerste kans die ik krijg zo halfslachtig te doen. Want die eerste klap is een daalder waard.
Hoe moeilijk het is, bewijst het feit dat ik, terwijl ik dit schrijf, nog ‘enjoy!” naar iemand tweet.
Kijk, lekker flauwekullen met elkaar . . . citaten strooien en verbasteren . . . elkaar zelfgemaakte woorden toestrooien. Dat is spelen. Dat is leuk.
Maar bedoelingen verstoppen in versleten terzijdes is iets anders dan spelen. Het verschil heb ik voor mezelf heel duidelijk.
Dat vraagt aandacht van mij.
Voor jou.
En je verdient dat.
Punt.
Oh..
Een aanvulling, dankzij commentaar van Peter Pellenaar. Als ik een thanx krijg zal ik die niet ‘in de bek kijken’. Ik ga er dan gewoon van uit dat die gemeend is. Ik ga mijn eigen normen niet aan anderen opdringen.
PS
geen afflitiate link:
iemand die mij helpt met strakker formuleren is @KittyKillian. Hier is haar website als je meer wil leren over strak schrijven: de blogacademie