wat je zegt dat ben je zelf!

Ken je dat?

Een hekel hebben aan een bepaald type gedrag? Zo’n onder-je-huid-kruip hekel. Letterlijk de kriebels krijgen van iemand?

Zo’n hekel?    

Dan heb ik leuk nieuws voor je. Zo ben jij zelf dus ook.

Ik kan nu hier wel de hele theorie gaan uitleggen, maar dat doe ik niet. Je kunt straks wel even kijken bij Willem de Ridder of Byron Katie. Ook Marinus Knoope en Daniel Ofman hebben hier leuke dingen  over te zeggen.

Nee geen links, luie donder. Ik wil niet dat je snel even weg zapt. Als je echt interesse hebt zoek je zelf maar. Straks. Nu even bij de les blijven.

Neem het maar gewoon even van mij aan. Al die irritante mensen zijn spiegels. Ik weet het uit eigen ervaring.

Ik had vroeger een hekel aan popie-jopies en slijmerds. Ik kon niet naar Hans Kazan kijken zonder kippevel te krijgen.

Nu weet ik inmiddels dat ik zelf ook graag applaus wil (welke blogger wil dat niet? zomaar een vraagje). Ik geef ook graag complimenten aan anderen (overigens altijd gemeend.)

Nu ik mezelf heb toegestaan een slijmbal en een popie jopie te willen zijn, krijg ik ook geen uitslag meer als ik Hans Kazan zie. Volgens mij is dat zelfs een aardige man.

Tijd dus voor de volgende spiegel.

Ik haat betweters. Dus: ik ben zelf een ongelofelijke betweter.

Die betweter heb ik in de kelder opgesloten. In plaats daarvan heb ik de begripsvolle Jacob Jan uit de kast gehaald. Die Jacob Jan snapt iedereen, ziet dat in elk verhaal wel een waarheid schuilt, en kan goed mensen bij elkaar brengen.

Das mooi. Ga ik ook veel mee doen, want kan ik goed,

Maar die arme betweter ga ik ook af en toe uitlaten. Hier op mijn blog. (Hij kwam er toch al af en toe tussendoor). Morgen krijgt hij voor het eerst de vrije ruimte.

P.S.  Dit weekend door het ijs gezakt en nu al weer praatjes? Ja, kennelijk. Beetje bipolair ben ik wel, soms. Kan ook zo maar met elkaar te maken hebben. Mezelf de ruimte geven en zien wat dat op levert.

13 thoughts on “wat je zegt dat ben je zelf!”

  1. Wat een heldere uitleg van Spiegelogie. Met zulke goede voorbeelden hebben we Willem de Ridder (de andere ken ik niet) niet meer nodig 🙂

    p.s vanavond maar weer eens fanclubben

  2. Wat zal ik eens zeggen: als je allergisch lijkt te zijn voor iemand of iemands gedrag zegt dat meer over jezelf dan over die ander…..ik vond dat eerst heel vervelend en nu denk ik ok wat leer ik er van ? Kan ik nog betweterigerderder doen 😉

  3. Sorry, ik ben geen betweter. Ik ben gewoon een weter. Dat ik het beter weet dan een ander is gewoon omdat ik het beter weet. Kan ik ook niks aan doen!
    Maar je hebt wel gelijk in dat je vaak net zo bent als de mensen waar je de kriebels van krijgt….
    Hoewel ik niet denk dat ik erg op Gordon lijk trouwens….:)

      1. LOL!! er zijn grenzen aan wat ik van mezelf wil weten geloof ik. Ik liep er net tegen een aan haha. Nee hoor, vast heb ik ook wel iets van hem.

  4. Nou zeg. Even denken. Maar eerst even: ik vind het wel heerlijk, die betweter in jou. Het is wel lekker als jij iets stellig beweert. Want ik vertrouw jou ook. Heel leuk hoe dat werkt. Normaal ben je niet betweterig (zoals ik je ken op Twitter en je blog). Dus het moment dat jij iets beweert, neem ik het direct voor waar aan. Was in de eerste regels al, voordat ik las over die betweter.

    En dan nu de analyse. Wat ergert mij? En moet ik dat echt hier publiekelijk opschrijven? Ik ben gestopt me te ergeren aan heel veel dingen. Maar niet aan alles (jammer wel). Ik heb een hekel aan opscheppers en onbescheiden mensen. Ik denk dat ik dat zelf eigenlijk graag wil doen/kunnen. Zucht.

    Het is al 23:00 hier. En ik moet nog bloggen. Morgen verder analyseren, mr loopbaanbegeleider.

    1. je geeft zelf het antwoord al: ik zou dat graag zelf willen doen/kunnen

      Dat is wat ik ontdekte in een”fanclub” . Hier kun je zien hoe dat werkt:
      http://www.spiegelogie.nl/

      Dat voorbeeld met Hans Kazan, is dus letterlijk waar. Ik kon hem niet uitstaan. Een tijd terug al weer zag een interview met hem. Ik zag gewoon een leuke, aardige man.

      Ik deed dit in sollicitatietrainingen vaak: zoek een bekende Nederlander waar je een hekel aan hebt, en kijk wat je bij je zelf hebt weggestopt.

      Ik ga in mijn loopbaanadvies nu niet meer zo diep. Ik heb niet de pretentie meer dat ik daar mensen moet helpen. I wil niet meer “peuteren” aan mensen. Wie ben ik om ze te zeggen dat ze iets over zich zelf moeten leren? Ik werk nu samen in een team met psychologen, en ik laat het aan hen over. (Al zegt mijn betweter soms wel eens dat ze het anders aan moeten pakken 😉 .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

CommentLuv badge