Ik blog iedere dag.
Voor mij en prachtige manier om mijn eigen gedachten te lezen. Er vormen zich prachtige gedachten op die manier. Over het leven, over mezelf.
Maar wat heb jij als lezer daar nou aan?
Dat ga ik vertellen.
Want het blijft niet bij abstracte gedachten. Die gedachten veranderen mijn gedrag. Ik wil laten zien hoe. Misschien herken je iets.
Waarom blog ik eigenlijk?
Want dat is waarom ik blog. Ik wil dat mensen meer zichzelf kunnen zijn (heel egoïstisch: dan is het voor mij makkelijker om ook mezelf te kunnen zijn). Daarom blog ik over de dingen die we niet graag benoemen. Onze onzekerheden, en hoe we daar mee om gaan.
Dus ik hoop dat je iets herkent. En dat het je helpt minder te oordelen over jezelf. Want ik heb zo’n donkerbruin vermoeden dat dat oordeel dat we over ons zelf hebben, onze contacten een beetje in de weg zitten. Bij mij is dat zo. En bloggen helpt mij die drempels te slechten, en ik zou willen dat het niet alleen mijn drempels weg neemt.
Wat gebeurde er?
Gisteren las ik een commentaar dat mij in de verdediging deed schieten. En het was niet eens commentaar op mijn eigen blog.
Kitty schreef als reactie op een blog van Elja. Over iedere dag bloggen. “Liever 1 goede dan 7 matige.”
“Oh, dus al die blogs van mij zijn dus matig!”, dacht ik direct. Gelukkig dacht ik ook: “Stel je niet aan Jacob Jan”
Na een nachtje slapen is zo’n opmerking helemaal gerelativeerd.
Lezen van Elja’s artikel over de relativiteit van kwaliteit helpt ook.
Mezelf lucht geven . . .
Goh, makkelijk. Lekker weg relativeren. Er bestaat geen absolute waarheid. Het gaat niet over mij.
Dat geeft lucht. Afstand. Zonder afgewezen te voelen kan ik alles ook beter bekijken.
. . . en van daaruit weer het contact zoeken.
En dan ontdek ik iets.
Als ik relativeer, zoom ik als het ware uit. Maar als ik dat te ver uit zoom, verlies ik ook het contact.
Ik wil dus weer terug. Inzoomen.
Want Kitty zei iets over kwaliteit. Vanuit haar visie. Haar vakgebied zelfs. Dan kan ik wel zeggen dat ik andere maatstaven hanteer, maar dan praten we langs elkaar heen.
Ik kan ook vragen naar haar maatstaven. Daar kan ik namelijk van leren.
Nu wordt ik positief geprikkeld door haar opmerking. Afstand nemen nam de angel weg. Nu ik op deze manier terug kom blijft de angel weg.
Ik ben benieuwd wat ik van haar kan leren. Hoe kan de kwaliteit van mij blogs beter? En waar bestaat die kwaliteit uit? Daar eerst maar eens naar vragen.
Dan kan ik altijd nog kijken wat ik daar mee doe. In het licht van mijn doel:
Mensen dichter bij elkaar brengen. Dingen benoemen die ongezegd blijven, die voor afstand zorgen. Waardoor mensen niet zichzelf zijn. en ik dus ook niet mezelf kan zijn. (Ik zei het al, mijn doel is egoïstisch.)
Ik heb er alleen maar wat aan, als jij er ook wat aan hebt. Dat is de reden dat ik dit blog beter wil maken, en meer lezers wil trekken.
Want dit blog is alleen voor mezelf als het ook voor jou is.
Wat vandaag gebeurde was een concrete toepassing van dat waar ik eerder over schreef. Voor mij werkt het. Ik hoop ook voor jou.
Die abstracte gedachten over inzoomen en uitzoomen staan hier.
