Writersblock is eb

eb

Ik weet niet of dat waar is hoor, maar het zou zo maar eens kunnen.

Dat bedacht ik gisteren, toen ik niet zo’n zin had om een blogpost te schrijven, en ik besloot om dat maar gewoon zo te laten.

(omdat ik ieder dag blog schreef ik een hele korte, die toch precies verwoorde wat ik voelde)

Gewoon laten wat is.

Ik ga dat doen.

Geen zin in schrijven is geen zin in schrijven, want geen zin in schrijven is misschien wel niet voor niets geen zin in schrijven.

Er zijn golfbewegingen, ritmes.

De seizoenen bijvoorbeeld. Heerlijk om weer langzaam in het ritme van de herfst te komen. Een soort terugtrekkende beweging. Een hernieuwde relatie tussen buiten en binnen. Een vertrouwd geurenpalet. Licht en kleur.

Maar er zijn meer ritmes. Veel meer. Kortere en langere.

En die ken ik niet eens.

Wat nu, als writersblock gewoon onderdeel is van een ritme?

Als geen zin om te schrijven, niets anders betekent dan tijd voor andere dingen?

Tijd voor aandacht naar binnen.

Theater maken is bij uitstek een actie naar buiten. En ik merk dat ik daarna grote behoefte heb aan terugtrekken. Opladen, zodat ik de volgende keer weer kan geven.

Ik denk dat ik me maar eens wat meer ga verdiepen in mijn eigen ritmes. Beter ga luisteren naar de eb en vloed van mezelf.

Wat dat betekent voor iedere dag bloggen kan ik nog niet zeggen.

6 thoughts on “Writersblock is eb”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

CommentLuv badge