weg met de sociale criticaster

Wat is dat eigenlijk?

Een soort superioriteitsgevoel?

Dat jij gelukkig niet zo bent?

Niet zoals die

– mensen in de trein

– de buren op de camping

– die mevrouw in de winkel

Ja, ik weet dat ze allemaal vreselijke dingen doen, maar laat ze alsjeblieft.

Erger je in stilte, en bedwing alsjeblieft je neiging om via social media je ongenoegens te uiten. Ik wil het niet meer lezen.

En áls je het dan doet, vertel me dan alsjeblieft wat het met jou doet. Doe een beetje zelfonderzoek, en deel dát, in plaats van de spotlicht op de ander te richten.

Jajajajaja ik doe het zelf ook hier nu, mijn ergernis spuien.

Tijd dus om dat spotlicht op mezelf te zetten.

Waarom erger ik me aan die updates?

Omdat ik me plaatsvervangend bekeken voel, denk ik.

Mijn achilleshiel: niet voldoen.

Dat is wat ik lees in al die berichten: mensen die niet voldoen aan de norm van de zelfbenoemde social criticaster.

Het maakt de openbare ruimte onveilig. Kennelijk sta ik voortdurend op een podium, en mag iedereen me recenseren. Natuurlijk kan ik leren om me daar niks van aan te trekken. En dat lukt soms best aardig. Maar dat aantrekken, dat is diep geworteld, en makkelijk weer te activeren. Door die social media berichtjes bijvoorbeeld. Ergens in mijn hoofd zit een automaatje met een notitieboekje: ‘dat mag dus ook niet meer in het openbaar, check!’

Dus stop dat commentaar, anders ga ik sandalen met witte sokken aan doen!

Kijk, als mensen te ver gaan, spreek ze dan persoonlijk aan. En als je vrienden iets doen wat je niet bevalt, zeg het gerust. Ga in gesprek.

Maar hou op om onbekenden langs jouw meetlat te leggen.

 

 

5 thoughts on “weg met de sociale criticaster”

  1. Onbekenden langs een meetlat?
    Elkaar becommentariëren ?
    Een mening opdringen?
    Voor ‘rotte’ vis uitmaken?
    Kwetsen en voor alles uitmaken wat je je beste vriend of familie niet gunt?

    Nee zeker niet!

    Maar van gedachten wisselen met mensen die je in real life niet kent, daar vind ik Sociale Media juist wel een mooi medium voor. En nee dan ben je het niet altijd met elkaar eens.
    Gewoon geen dingen zeggen die je in het echte leven ook niet tegen de ander zou zeggen. Ken je grenzen!

    Enne een witte sokken fotowedstrijd, dat vind ik dan net wel weer leuk! (-;

    1. van gedachten wisselen is mooi.

      maar wat ik bedoel zijn de snelle tweets met commentaar op gedrag van wildvreemden
      dat mag van mij ook, maar laat daarbij dan ook jezelf zien.
      dan heb ik liever een blog, want een tweet is daar te kort voor

      ik ga kijken of ik wel witte sokken heb

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.