Waarom leren we mensen om op de verkeerde metertjes te letten?

Marieke kon kleuren ruiken.

Ze had zelf niet door dat dat bijzonder was. Mensen praatten over vieze kleuren,  over schreeuwende en vloekende kleuren. Dus dacht ze dat het heel gewoon was, dat sommige mensen kleuren hoorden, en anderen kleuren konden ruiken.

Haar omgeving had ook niet door dat ze bijzonder was. Dat ze zei dat ze kleuren kon ruiken, nam niemand serieus. Kleuters konden zulke leuke, verrassende dingen zeggen, toch?

Het probleem kwam toen ze naar groep 3 ging. De kleur groen van de kozijnen stonk zo erg dat ze er ziek van werd.

Maar alle volwassenen glimlachten lief naar haar, en zeiden dat dat over zou gaan. De andere kinderen vonden haar een beetje vreemd.

Het ging natuurlijk niet over.

Dat ze groep drie overleefde kwam misschien wel omdat ze vaak de klas uit mocht. Ze zat dan met allerlei juffen in een kamertje. Oefeningen doen, spelletjes doen en praten. Ze wist intussen dat anderen kennelijk geen kleuren konden ruiken, en dat ze zelfs de aardige en begripvolle volwassenen niet kon vertrouwen.

In groep vier waren de kozijnen blauw, de juffen tevreden, en Marieke vastbesloten nooit meer met iemand te praten over de geur van kleuren. Bovendien, besloot ze, ze kon het haar moeder niet aan doen. Die was zo opgelucht geweest bij de overgang naar groep vier.

Ze wist intussen perfect wat ze moest doen om haar omgeving tevreden te houden. Haar eigen zintuigen wantrouwen, dat was de belangrijkste. Goed opletten wat iedereen deed. Boeken lezen als gebruiksaanwijzing, in plaats van als inspiratiebron, dat hielp ook. En dan goed letten op de metertjes. Cijfers, in het begin. Linked-in contacten, salarisstroken, assesmentuitslagen, verkoopcijfers.   

Ze was al een succesvol manager totdat ze erachter kwam dat er meer mensen waren zoals zij.

Haar verborgen, herontdekte wereld kon ze alleen nog maar herstellen door de andere te ontwrichten.

 

 

 

15 thoughts on “Waarom leren we mensen om op de verkeerde metertjes te letten?”

    1. Ik ken niemand met synesthesie.
      ik heb het gebruikt als voorbeeld voor het afleren op je eigen gevoel af te gaan.
      Ik denk dat het ontwrichten van haar huidige leven uiteindelijk veel moois heeft opgeleverd

      1. Ik heb er nog nooit van gehoord, synesthesie. Bijzonder, maar ook bijzonder dat ik zoiets leer door het lezen van jouw blog 😉

        Groetjes

  1. Synesthesie had ik nog nooit van gehoord…wat bijzonder en dat 1 van de 20 mensen die gave bezit. Ach wat jammer dat ik die ene niet ben.
    Tja mij is ook vaak gedikteerd wat ik moest voelen of denken gelukkig zag ik het in en op latere leeftijd en liet ik me eigen geluid maar eens horen….heerlijk maar soms ook eng hoor.

    1. Misschien heb je een beetje over het vervelende stuk heen gelezen. 😉
      Het is echt onaangenaam als iemands naam (die je dagelijks hoort, bijvoorbeeld die van je collega) naar snotjes smaakt of de kleur van de brieven bus je koemest laat ruiken.

      Verder lezen over (prettige bijeffecten en mindere van ) synesthesie kan hier:

      http://www.npr.org/blogs/thesalt/2013/03/12/174132392/synesthetes-really-can-taste-the-rainbow
      Dit artikel heeft veel links naar relevante blogs en onderzoeken.
      Calliope den Ouden recently posted…New in WordPress 3.6 Autosave and Post Locking!! (Spotlight)My Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

CommentLuv badge