Waarom discussiëren een zinloze bezigheid is

HET GESPREK, een serie in 6 stappen

Inleiding

We discussiëren wat af.

En het levert geen ene moer op.

We zakken alleen nog maar dieper de loopgraven in.

We gooien oneliners als handgranaten over de rand, en zoeken meteen weer dekking met de handen op onze oren.

Discussie-sites en praatprogramma’s moedigen dit aan, want dat levert veel bezoek en hoge kijkcijfers op.

Maar de sfeer wordt er niet beter op.

En het kan ook anders.

Door te stoppen met discussiëren, en te beginnen met een gesprek.

In een gesprek is er ruimte en respect voor alle deelnemers. In een gesprek gaat het niet om het eigen gelijk, maar om de grotere waarheid. Een waarheid die groter wordt, naarmate je meer gezichtspunten een kans geeft.

Een gesprek heeft voldoende aandacht voor elke inbreng.

Elke inbreng doorloopt zes fases, en elke stap is even belangrijk.

Als alle stappen goed doorlopen worden, betekent elke inbreng toegevoegde waarde voor het gesprek.

Zo weet je zeker dat iedereen er beter van wordt.

Zo simpel kan het zijn.

De volgende posts ga ik je meer vertellen over de zes stappen.

 

Dit is de inleiding van de serie:  Het gesprek

>hier staat het vervolg

 

14 thoughts on “Waarom discussiëren een zinloze bezigheid is”

  1. Je merkt al heel snel, of de ander discussie voert om gelijk te krijgen, of om in gesprek met jou op zoek te gaan naar een betere mening.

    Aan het eind van het gesprek hoef je het niet met elkaar eens te zijn, maar bij een goede discussie heb je dankzij de ander allebei het gevoel dichter bij de waarheid gekomen te zijn.

    Gelukkig ken ik voldoende bedachtzame mensen die me kunnen helpen mijn mening “bij te slijpen”, zonder dat het om winnen of gezichtsverlies gaat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

CommentLuv badge