kauwgum op mijn ziel

Als een kind in een snoepwinkel,
met zijn tong het gaatje voelend,
en morgen een afspraak bij de tandarts.

maar dan anders

Als een puber in de klas,
die starend
naar zijn net teruggekregen vier komma zes
met zijn rug de leraar volgt,
die slenterend door de klas
alle hoge cijfers hardop voorleest,
met daarbijbehorende complimenten.

maar dan anders

Wel zo oud in ieder geval,
dat gevoel,
als kauwgum op de vloer
en net zo vies.

Net als je denkt dat het weg is,
voel je het weer
plakken onder je schoen.
Dan is er weer dat zacht en asymmetrisch tikken
bij lopen.

Want het internet staat vol
met mooie mensen
en de kauwgum op mijn ziel
roept bij alles,
verwijtend:
“dat ben je niet.”

En mijn verstand zegt
“dat hoef je niet”.
Maar mijn verstand
is dit keer de tandarts,
de kauwgum niet suikervrij
en schuldgevoel
een machtig wapen.

3 thoughts on “kauwgum op mijn ziel”

  1. Je gevoel, je verstand
    Het realisme vaak tegensprekend
    De vragen, de antwoorden
    Vaak een groter probleem
    Dan de werkelijkheid zoals deze is
    Een objectievere kijk te vinden
    Bij de mensen om je heen
    Luister naar ze, vertrouw op ze
    Geloof ze en bouw op ze
    Je bent zoals je bent
    De wereld is zoals deze is
    Maar je eigen blik hierop
    Vaak vertroebeld, vaak vertekend
    De werkelijkheid rooskleuriger
    Dan diegene die zich in jouw hoofd bevindt
    Trek de kauwgum van je ziel
    Zet je roze bril op
    En bezie de wereld, bezie jezelf
    Zoals je het zou willen bezien

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

CommentLuv badge