hink-stap-sprong

Tweede-hands schoonheid.

Zo noem ik het . . .

. . . als iemand mij warm kan maken voor muziek, een film, een boek, of wat dan ook.

Ik geniet bijna nog meer van het genieten van die ander, dan van het aangeprezene zelf.

Dat aangeprezene wordt er wel mooier door, krijgt een extra lading. Alsof ik door een persoonlijke gids wordt rondgeleid door een heel bijzonder museum.

En nu matig ik mij zelf die rol van gids aan.

Welkom in mijn associatieve museum. 100% gestolen content hier, in de vorm van links, dus dat valt dan weer mee.  (links openen in een ander tablad, [aan de rechterkant, vreemd genoeg], dus je kunt de draad blijven volgen, als je tenminste de draad kunt blijven volgen.)

Wees voorbereid op rare hink-stap-sprongen.

Goede reis.

Het begint bij deze clip:

 

 

Het Droste effect. Want het gevoel van de hoofdpersoon uit dit verhaal is precies het gevoel dat ik krijg bij het zien van de clip.

You’re like my yo-yo, that glowed in the dark. Made it special, made it dangerous. So I burried it. And forgot.

Nieuwsgierig, was ik naar dit verhaal. Speciaal, bijzonder. Vergeten.

Pas jaren later besef ik dat ik het allemaal via internet kan nazoeken, en ontdek ik dat het waar gebeurd is.

Gebaseerd op “Book of Dreams” dat Peter Reich schreef over zijn vader Wilhelm, de bijzondere uitvinder.

 

aanloop . .

Dat brengt mij op het spoor van het mystieke, waar ik stiekum erg geïnteresseerd in ben. Met reserves. Want er zijn grenzen die ik niet over wil. Grenzen die Wilhelm naar mijn idee wel over ging.

Maar als de mannen in pakken aan komen zetten, weet ik wel aan welke kant ik sta.

Want ergens geloof ik in de dingen waar ik niet in geloof, en dat wordt alleen maar sterker als het niet mag.

 

hink

Terug naar de clip. Want er is nog een reden waarom ik die geweldig vind.

Donald Sutherland.

Ik zag hem ooit in Novecento, en ik haatte hem. Hij speelde een man die Atilla werd genoemd, facist van de ergste soort.

(klik hier als je een scene wil zien)

Daarna zag ik hem in Don’t look now , en ik had met hem te doen. Een schat van een man die zijn dochter verliest.

(klik hier als je het begin van die film wil zien)

Een acteur die dit beide kan. Knap!

Ik vind hem goed in elke film.  Sterker nog, ik vind elke film goed, als hij er maar in speelt.

 

stap

Wat het is?

Die lach van hem, die zowel gemeen, als heel kwetsbaar kan zijn. Die zachte stem van hem, die dreigend of ontwapenend kan zijn.

Ik houd van die man.

Vooral als hij een vader of mentor speelt.

Ja je mag even psychologiseren. Ik had zo’n vader die alles wist en alles kon. Heerlijk, om als kind op terug te kunnen vallen. Gelukkig was mijn vader ook meer (en minder) dan dat beeld dat ik toen van hem had.

Is het dat hij Engels is? 

Of is het de rol die hij speelt?

Of beide?

Want ik ben ook dol op deze twee mannen, in dat soort rollen:

Sean Connery in Highlander

Anthony Hopkins in Zorro

 

sprong

Die laatste kan dat trouwens ook: twee uitersten spelen. Hannibal en Hearts of Atlantis.

Hearts of Atlantis is van Stephen King. Een schrijver waar ik van houd.

Nee het zijn geen griezelboeken die hij schrijft. (nou ja, een beetje dan). Stephen King is op zijn best als hij over vriendschappen schrijft.

Naast Hearts of Atlantis zijn dat o.a.: The Body (verflimd als “Stand by me“), It, en Dreamcatcher.

Ze hebben allemaal die zelfde sfeer: Jaren 50. Kinderen in de leeftijd tussen knikkeren en de eerste sigaret.

Vriendschap door dik en dun, een bijzondere band.

Buiten spelen, in een wereld met eigen regels.

Bullies trotseren.

De eerste verliefdheid, de eerste kus.

De grens: meisje als kameraad, of als vriendinnetje. 

Die griezelen zijn slechts een decor voor wat Stephen King te zeggen heeft over die bijzondere periode in je jeugd.

Natuurlijk valt er van alles op af te dingen. Maar het zijn boeken én films waar ik vanwege bovenstaand lijstje van houd.

 

We zijn geland. Kom maar uit de zandbak.

Ik hoop dat het gelukt is. Dat er in ieder geval iets tussen zit dat je nu met andere ogen bekijkt.

Daar was het mij om te doen.

Bedankt, als je me helemaal tot hier gevolgd bent. 

 

en nu jij!

Zelfs het concept is gejat.

Ik heb gewoon zomergastje zitten spelen.

Jij mag mijn jatwerk dus weer jatten.

Wanneer zie ik jouw assosicaties tegemoet?

Zet even een link in de reacties, dan kom ik in jouw museum kijken. 

9 thoughts on “hink-stap-sprong”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

CommentLuv badge