De toren 2

hier staat deel 1

De deur ging soepel open, zonder te klemmen, zonder kraken. “stom, geen zaklamp” dacht Bouwma. Voor zover hij kon zien bestond de binnenkant van de toren uit een wenteltrap. Niet verrassend. De onderkant van de toren was smal. Wat hem zo bijzonder maakte was dat elke volgende verdieping breder was. Bouwma had vroeger een opvouwbare beker gehad. Een plat rondje dat je uit kon schuiven tot een echte waterdichte beker. Hij had dat een wonder gevonden. Voor hem was de toren vroeger een reuze uitschuifbeker geweest. En reuze wonderlijk.

Het licht van de zomeravond scheen door de deur naar binnen. De trap verdween in het donker, maar op elke verdieping zou hij er een raam zijn. Hij waagde het er op.

Niet het donker maar de atmosfeer joeg hem angst aan. De lucht voelde dik. Alsof de toren hem omhelsde, in zijn greep hield. Bij elke trede voelde Bouwma zich zwaarder. Hij wilde zijn pas versnellen, maar dat lukte hem niet.

Het licht van de laagstaande zon dat door het raam van de eerste verdieping scheen, kwam hem bovenaan op de trap al tegemoet. Bovenaan de trap moest hij zelfs zijn ogen dichtkijpen tegen het binnenvallende zonlicht. Hij liep naar het raam en keek naar buiten. De zon kwam net boven de bomen uit. Zijn blik ging naar beneden. Zijn ogen waren nog steeds halfdicht, maar wat hij zag deed ze wijd open sperren. Verschrikt sprong hij achteruit. Dat bestond niet ! Het licht speelde hem parten natuurlijk. Hij wreef in zijn ogen. Nabeelden van de zon dansten in het donker achter zijn oogleden. Nabeelden. Zoiets moest het geweest zijn. Langzaam deed hij een stap terug naar het raam. Hij keek naar beneden. Niets te zien, een lege stoep.

En toch wist hij diep van binnen dat het geen verbeelding was geweest. Hij had zichzelf gezien. Staand voor de toren, met de sleutel in zijn hand. Heel even had hij zichzelf in de ogen gekeken. Dat had hem achteruit doen deinzen. Zijn blik ging omhoog, de zon zakte iets achter de bomen, en hij kon uitkijken over de stad.

Hij zou zijn eigen huis kunnen zien als hij meer naar links keek. Een tweede schok ging door zijn lijf. Hij voelde zijn maag draaien bij wat er gebeurde, want zonder dat hij zijn hoofd draaide verschoof het beeld dat hij door het raam zag naar links. Niet alleen dat, het beeld kwam op hem af. Het raam zoomde in op zijn huis. En opnieuw zag hij zichzelf. Hij zette net zijn fiets terug, en kwam wandelend deze kant op.

Bouwma maakte zich los van het beeld, en vluchtte naar de trap. Hij wilde naar beneden gaan, maar zijn stappen had hem bij de trap omhoog gebracht. Zonder nadenken rende hij de trappen op. Er gonsde een zwaar geluid in zijn hoofd. Halverwege de trap hield hij stil. Het klimmen was zwaarder geworden, de lucht dikker, en het gonzen werd allesoverheersend. Hij zakte door zijn benen. Het werd zwart voor zijn ogen.

Uit het zwart doemde in de verte een stad op. Niet zijn eigen stad, dat was meteen duidelijk. Het was een middeleeuwse stad, geheel omringd met muren. Hij kon de grote poort zien. Het was ochtend. Nevel hing boven de grond. De akkers voor de stad lagen er verlaten bij.

Er was geen mens te zien. Geen beweging. Of toch, onder in de grote poort ging een kleinere deur open. Een gestalte kwam naar buiten. Sloot de deur, en liep de lege weg op, af en toe achterom kijkend. Een tijd later, toen de gestalte al een eind van de stad verwijderd was, gingen de grote deuren open. Gewapende ruiters kwamen naar buiten. De man op de landweg, (het was een man, zag hij nu), had dit kennelijk ook had gezien, want hij dook plotseling in een begroeide greppel naast de weg. De ruiters passeerden zonder hem op te merken. De man wachtte lang voor hij weer uit de greppel kwam en zijn weg vervolgde. Hij was gekleed in een grijze mantel met kap, en droeg tas aan zijn schouder. De man kwam recht op Bouwma afgelopen. En toen werd het weer zwart.

Bouwma ontdekte dat hij nog op de trap zat. Het gonzen was minder. Hij liep langzaam de trap op. Het tweede raam trok.

wordt hier vervolgd

 

2 thoughts on “De toren 2”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

CommentLuv badge