wat een nieuwe plek je kan leren

Al vanaf de eerste keer dat ik een theater zag wist ik het: ik wil op dat podium.

DSCN3774

Bij elk theater gaat mijn hart harder kloppen, vooral als ik zelf op het podium mag, achter de coulissen mag komen.

Het vooraf bezoeken van een theater waar ik ga spelen, geeft me al vleugels. Zelfs de zenuwen die ik heb voor een voorstelling worden al gesust door er rond te lopen op mijn speelvlak.

lichtgron

lichteninhangen

 

Dat lege podium.

Daar gaat een heel speciaal soort magie van uit.

Dat is een plaats van schepping.

 

Mijn eerste vier try outs waren in een echte theaterzaal. De choreografie die mijn regisseur (Maarten Vonk) samen met mij maakte, vroeg om een groot podium. Bovendien had ik zelfs iemand die voor mij een lichtplan maakte. (Dank Bob Roos)

lichttecniek

 

Maar dit jaar, speel ik in kleinere zalen. Veel mensen die mijn tocht naar het podium gevolgd hadden, en nieuwsgierig waren, hebben me intussen al zien spelen. Een heel nieuw publiek aanboren gaat langzaam. Kleine zalen dus.

Weg choreografie.
Weg lichtplan.
Weg tolken (behalve in Amstelveen, daar speelt Ramon Fluitman, gebarentolk weer mee)

Dan sta ik bijvoorbeeld in een heel intiem zoldertheater.

DSCN4230

Of op de vertelplek van Boudewijn Betzema

DSCN4295

 

Compleet andere plek.

Compleet andere sfeer.

Niet de magie van het grote lege podium, maar een ander soort magie.

De magie van de vertelplek. De magie van een verhaal dat je deelt met een select gezelschap van toehoorders. Heel anders, maar minstens net zo mooi.Ik beweeg me niet alleen op een speelvlak, maar ook op een vertelvlak.

Wat ben ik blij dat ik deze intiemere magie ontdekt heb, want het maakt me losser. Ik hoef niet iets neer te zetten, ik laat het nu ontstaan.

Een groot verhalenmeester leerde me ooit: ‘Het verhaal is er. Altijd! Als je daar op vertrouwt geef je het de ruimte.’

En ik heb het ervaren, dat het verhaal er is, juist in die kleinere zalen. Daar heb ik het gevonden, en het mooie is, ik kan het meenemen.

En terwijl ik dit schrijf besef ik:

Elke nieuwe plek leert je iets nieuws, maar wat je daar vindt kun je in je hart meenemen naar andere plekken.

 

Kijk in de agenda hiernaast waar ik speel, en beleef het mee. Jouw aanwezigheid en aandacht neem ik weer mee naar de volgende voorstelling, want

schepper

 

deze blogpost is geschreven in het kader van #kommaarop

 

3 thoughts on “wat een nieuwe plek je kan leren”

  1. Mooi Jacob Jan. Eerst die grote zalen om iets neer te zetten, nu de verfijning in de intieme kleine zaaltjes. En dat ervaren als verder komen in plaats van terug gaan. Want dat is het, verder komen.
    Vertel je verhaal, het is het waard!
    Liesbeth recently posted…Nevel en mistMy Profile

  2. Ik begrijp goed dat je als artiest graag op grote podiums staat. Een zo groot mogelijk publiek bereiken in 1x. Maar laatst was ik in een klein theater bij Boudewijn de Groot (een man die voor veel grotere zalen gestaan heeft). Het was zo mooi, echt en puur. Het was letterlijk magisch! Een vriendin had me die dag gevraagd of ik mee wilde naar een concert in de Ziggo Dome. Toen ik daar zat te genieten in dat kleine theater besloot ik niet mee te gaan met mijn vriendin. Het gigantisch grote evenement zou nooit kunnen tippen aan dit moment. Dit, deze sfeer wilde ik vaker beleven!

    Fijn dat je na de teleurstelling nu ook echt de waarde ziet van kleine zalen, want die is er! Veel succes!

  3. Ik heb je gezien in een grote zaal. Ik heb je gezien in een kleine zaal. Beide voorstellingen waren prachtig, maar het intieme van de kleine zaal gaf toch wel wat extra’s. In de grote zaal had ik geen notie van de mensen om me heen, het was één (grijze) massa. In het kleine intieme zaaltje zag en hoorde ik de reacties van de mensen om me heen, allemaal (gekleurde) individuen. Bepaalde reacties waren bovendien voelbaar. Dat vond ik prachtig en een meerwaarde, naast het feit dat je veel gemakkelijker kon communiceren met je publiek, wat je ook deed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

CommentLuv badge