laat de rode lijn los

In #blogpraat deed ik het nog:

Rode lijnen en kaders verdedigen. Creativiteit kan ook juist ontstaan door de beperking.

Dat laatste klopt nog steeds, en voor een aantal projecten houd ik die rode lijn aan:

Maar mijn meeste blogs gaan hier verschijnen. En hier laat ik de rode lijn helemaal los.

Wat een heerlijke vrijheid. Het mag overal over gaan.

De enige beperking is dat ik hier mezelf blijf. Helemaal en onvoorwaardelijk.

Ik ontdekte dat ik met die andere blogs (vooral mijn werkblog), mezelf opnieuw aan het uitvinden was. Ik knutselde iets moois, zag het eindresultaat al voor me. Schaven en schuren. Weglaten. Veel te veel bezig met wat anderen er van vinden.

Nu ga ik het andersom doen.

Geen eindresultaat voor ogen. Alleen het begin. Ik ga het blog niet gebruiken om mezelf (opnieuw) uit te vinden. Ik ga het gebruiken om mezelf weer te ontdekken.

De rode draad ga ik niet neerleggen. Ik ga hem vinden.

Eerst  opruiming. Wat oude stokpaardjes loslaten die te lang op stal hebben gestaan.

En dan mezelf verrassen met wat ik vind.

5 thoughts on “laat de rode lijn los”

  1. Gweldig. Dit opent ook mijn ogen.
    Weg met het “pleasen”maar zijn en worden wie je wilt.
    De werk in uitvoering gaat echt beginnen.
    De volle koffers wat je altijd doet en bent achterlaten en met lege koffers jezelf opnieuw
    uitvinden en ontdekken.
    Ga en gij zult vinden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

CommentLuv badge