er is meer tussen wal en schip

Ja ik weet het.

Iedereen heeft het vandaag natuurlijk alleen maar over verkiezingen.

Maar misschien moeten we niet wachten op de politiek.

Misschien moeten we gewoon zelf aan de slag, want . . .

 

Steeds opnieuw.

Steeds opnieuw schrik ik er van.

Steeds opnieuw schrik ik er van dat wij als samenleving mensen tussen wal en schip laten vallen.

Vooral als dat niet nodig is.

Afgelopen tijd heb minstens vier klanten ontmoet die hun studie hebben gestaakt.

Gehoorverlies is alle vier keer rechtstreeks van invloed geweest.

Onvoorbereid het diepe in gegooid met hun oren.

Ik mag ze niet helpen. Er is geen instantie die dat vergoed, want er is geen instantie die dat ergens op terug verdient. 

Ik mag ze een advies mee geven. 

Maar ze hebben meer nodig.

Veel meer.

Zelfvertrouwen gedeukt.

Ambities weggeslagen.

Doelloos, en daardoor krachten kwijt geraakt.

Talent dat niet ontdekt wordt. 

Ik zou zo graag een uitzendbureau willen beginnen voor deze mensen.

Een uitzendbureau dat als eerste stap op zoek gaat naar wat er in zit, en vervolgens op zoek gaat naar een plek waar dat er uit komt.  Helemaal gericht op groei en ontwikkeling van de werknemers.

Ook voor ‘gewone’ (horende) vroegtijdige schoolverlaters. Daar kwam ik er nog al wat van tegen toen ik anti-spijbeltrainingen gaf. Pubers die niet in het schoolsysteem passen.

Die moeten eerst lekker ergens aan de slag. Bijvoorbeeld in de schoonmaak. Gewoon, handen uit de mouwen, geld verdienen. En intussen ontdekken waar je motor op draait. En dan pas weer leren, omdat je dan weet waar je het voor doet.

Uitzendbureau / school / academie voor persoonlijke groei ineen.

Kleinschalig. Want de WSW bedrijven waren ook ooit bedoeld om mensen werk te bieden dat bij ze paste, en ik heb het gevoel dat dat hier en daar uit het oog verloren is gegaan.

Geen subsidies, want dat leidt tot papierwerk.

Een groot netwerk van opdrachtgevers, die mensen een kans willen bieden. En die met hun neus bovenop dit broeinest van talent wil zitten.

 

Maar ja.

Ik ben geen ondernemer.

Ik zou niet weten hoe ik moest beginnen.

 

Wat ik wel weet:

 

Er is meer mogelijk tussen wal en schip.

en

Wal en schip moeten daarvoor bewogen worden.

 

Ik vond al googelend een zelfde soort idee voor ex-gedetineerden. Misschien moet ik daar gaan vragen hoe ze dat doen, en dan zelf iets in gang zetten.

Want ook dat weet ik zeker:

Je moet niet gaan zitten wachten op de politiek

17 thoughts on “er is meer tussen wal en schip”

  1. ” ik ben geen ondernemer” ” weet niet hoe ik moet beginnen” ???

    JJ, volgens mij doe je het al. Het begint met een goed idee! Ik zeg doen. Ik denk graag met je mee.

      1. Ja, ik heb dit soort ideeën ook vaak gehad. Bij Titan heb ik op een vergelijkbaar project gezeten. Helaas waren ze daar te veel bezig met geld verdienen. Over geld gesproken, volgens mij wil de politiek wel investeren in voortijdig schoolverlaters. Wie weet is er meer mogelijk dan je denkt.

  2. Recht uit het hart.
    Op ongeveer dezelfde lijn.
    Mag ik meedenken? Graag
    Van de grond trekken? Nu even niet (ik denk dat je wel weet/leest waarom)

    Het is de hoogste tijd; inderdaad.
    Bel of schrijf als je wilt sparren.
    Graag.

    Emile

  3. Klinkt als een echt Jacob Jan Plan. Opkomen voor de verdrukten, je eigen weg gaan, VER WEG van de politiek. Met jou geloof ik in EIGEN KRACHT. Maar ik geloof toch ook wel in verdienmodelen. Daarvoor ben ik te veel ondernemer.

    Energie geven in welke vorm dan ook, rechtvaardigt ontvangen, zodat je in balans blijft en niet uitgeput raakt. (sprak zij uit ervaring en nog steeds struikelend af en toe).

    En ontvangen hoeft natuurlijk niet noodzakelijkerwijs in de vorm van geld te zijn.

    Ik blijf je nieuwsgierig volgen met je plannen en ben altijd bereid met je mee te denken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

CommentLuv badge