Lieve Sacha

Lieve Sacha,

We verschillen zo veel, dat we ons af en toe vertwijfeld afvragen: wat moeten we met elkaar?
Juist daarom kan ik van je leren
Juist daarom vind ik dat zo moeilijk

Ik bots mijn dromen aan jouw nuchterheid.
Ik zoek op plekken die volgens jou niet eens bestaan, en wat ik daar vind kan ik niet delen.
En de pijn daarvan sluit langzaamaan mijn hart,
als ik niet op let.

Oplettend open ik mijn hart voor jou.

Zoek naar wat jij in mij verloren hebt.
Om het terug te kunnen geven.

Leren van jou.
Jouw aandacht voor het aardse, jouw groene vingers, jouw tuin waarin ik geniet. Weet ik dat ik in je liefde zit?
Jouw aandacht voor het aardse huis waarin wij wonen, waarin ik veel te veel te veel te kort schiet,
mijn gedachten ergens anders dan bij de rommel waar ik behendig overheen stap.

Ik wil van je leren, de aandacht voor het aardse, alledaagse, voor het geworteld zijn.
Ik wil van je leren. de zorg die jij in alles stopt.
Ik leer al van je.
Ik leer van je om kalm te blijven, als de paniek mij om het hart slaat.
Ik leer van je om te zijn, met een punt erachter.
Jij, mijn anker, mijn voorbeeld.
Zodat ik ook anker kan zijn.

Lieve Sacha,

weet ik wel hoeveel ik van je hou?

 

8 thoughts on “Lieve Sacha”

  1. gosh, helemaal niet aan gedacht.
    dat er mensen zouden zijn die vreemd gaan
    interpreteren in de gebruikelijke zin
    waard en gasten?

    Ik hoef me niet zo nodig te verdedigen, maar voor mijn gezin wel fijn om te zeggen dat ik niet vreemd ga in gebruikekelijke zin.

    toelichting:

    Toen Sacha en ik elkaar leerden kennen waren we beiden niet gelovig. We hielden beiden ook niet zo van kerken en gristelijken.

    ik heb me aangesloten bij een remosntrantse kerk. Zie deze blogs: http://jacobjanvoerman.nl/category/geloof/ )

    Dat ik nu zondag soms naar de kerk ga, voelt dus als vreemd gaan.

    dat je het even weet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

CommentLuv badge