het alles en het niets, nou ja het geheel in ieder geval

Ik heb het.

Het overkoepelende idee van mijn theatervoorstelling

Dénk ik dan, hè . . . denk ik dan. (die moet je goed lezen: met de klemtoon op de eerste denk, en zonder klemtoon op de tweede)

Want alles kan nog anders worden.

Ik weet wat de verbindende factor is van mijn theater.

Dat zijn de personages uit mijn verhalen. En daarmee natuurlijk allemaal stukken van mezelf, zelfs de stukken van mezelf die ik nog nooit geweest ben. Ik ga de verhalen van de personages vertellen. En ik ga de personages zijn.

Ik ga de komende maanden aan de slag met ze. Ik ga ze voelen, bevragen, tekenen, mee vechten, mee dansen.

Misschien dat ik hier in het blog daar wat van hen plaats.

Maar dat is niet alles.

Tegenstellingen is een sleutelwoord. En het droste effect (of Babushka poppen)

Ik ga proberen dicht bij het ‘alles’ te komen. En ik ga kijken hoe ik over ‘niets’ kan vertellen.

 

4 thoughts on “het alles en het niets, nou ja het geheel in ieder geval”

  1. Dat het nog anders kan worden maakt niet uit. Je hebt blijkbaar nu een aanzet, een richting gevonden om aan de slag te gaan. Dat motiveert, dat stimuleert, dat zet je in beweging, en dat houdt je in beweging. Succes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.