dagboek

22-1-17

 

Eerste aankopen.

Heel voorzichtig. Babysteps. Ben helemaal niet van de hoge hakken, make up en rokken.  Ga gewoon voor wat meer gender-neutraal. Nou ja de dingen die ik leuk vind. Het enige dat nu anders is dat ik me niet meer wil afvragen of het ‘wel kan’.
Een sweater (weide kol, lang en ‘ingebreid’ werkje) en tshirt uit het vrouwenrek. Nog zo voorzichtig dat mjjn dochters niet door hadden dat ie uit het vrouwenrek kwam. Mijn vrouw wel.
En twee superstrakke spijkbroeken, waarvan één roze. Wel gewoon van de mannenafdeling, trouwens.

 

Ik ga voor het eerst van mijn leven shoppen leuk vinden, en mijn best doen er leuk uit te zien.

(In mijn studententijd kocht ik trouwens wel bijzondere en felgekleurde kleding. En in Frankrijk stond ik een keer op een markt met een leuk gekleurd topje, dat uit mijn handen werd gegrist door mijn dochters, omdat dat toch niks was voor oude kerels)

 

29-1-2017

Bij de Aldi lag een ski-onderhemd. Ik had het bij mijn fietskleding al ontdekt: wat zit dat heerlijk, strakke kleding. Ik heb nog een beetje zwembandjes, dus ik kan ze nog niet als bovenkleding aan, maar ik kan nu alvast welk genieten van het gevoel.

En die fietskleding:

 

En ja, als de zwembandjes weg zijn, ga ik deze zomer in een strak T-shirt lopen.

 

3-2

Naar Jezus Christ Superstar. Zo genoten! En toch zit ik anders in die zaal. Ik kijk voor het eerst naar hoe mensen zich kleden. Vooral vrouwen. Ik wil er achter komen wat ik mooi vind. Ik zie een vrouw in een jurk met azteek-achtige patronen. Dus dat vind ik mooi. Niet per sé de jurk, maar wel die kleuren. Mijn telefoon moest uit, en wilde niet op tijd aan. Geen foto dus.

Toch iets moois gevonden in de bijenkorf. Deze vind ik echt mooi:

Als ik geld had kocht ik deze. Dit durf ik ook nu al aan te trekken.

 

5-2

 

9-2

Het is sowieso geen miskoop. Al draag ik hem nooit. Dan is het een dierbaar symbool.
En misschien ga ik hem nooit dragen. Ik vind het vreselijk dat ik alleen maar een vent in een jurk kan zien, als ik hem aan heb.
Misschien is het ook helemaal de verkeerde jurk, en dat dan ook jammer want het is één van de weinigen die ik leuk vind. Ik wilde in ieder geval mij een keer in een jurk zien en voelen. Zit lekker, trouwens, maar niet in de winter.

PS ik draag nog steeds geen BH. Dit zijn mijn eigen borstjes, en vreemd genoeg ben ik daar blij mee.

 

11-2

Legging gekocht. Voor er onder.

Maar het beste nieuws is hoe gaaf Fenna en Wies reageren op het nieuws dat ik een jurk kocht. Ik durf het Sacha nog niet te vertellen. Ik deel het met Fenna en Wies, die het gaaf vinden. Hoe vreselijk mooi is dat? Diep ontroerd.

 

Ik huil als Xandra en Marnix me zeggen dat ze wél een vrouw kunnen zien.

12-2

 

Sacha ook verteld dat ik een jurk heb gekocht. Ze hoeft hem niet te zien en dat snap ik. Ook hardop gevraagd of ze nog met mij in één huis wil als ik doorzet, en echt vrouw wordt. Dat vond ze een goede vraag.

Daarna tamelijk luchtig, samen met Fenna huizen gekeken. Sacha een appartementje in de stad (met ruimte voor Fenna tot die weer uit vliegt), en ik wil wel een vakantiehuisje op de dijk.

En ik heb steeds vaker schitterende gesprekken met de kinderen. Vandaag met Fenna over hoe we onze middelbare schooltijd hebben beleefd.

O, en een “Tuck” doe ik al sinds begin dit jaar. Ik deed dat al soms, vroeger, besef ik nu. Dat bleef nooit zitten. Maar nu draag ik correctie-dames onderbroeken, en dan blijft het wel zitten, daarachter. En dat voelt verrassend goed.

Ook al aan het nadenken over een naam. Jacqueline is een werktitel. Die lijkt het meest op Jacob Jan,ook qua ritme. Het voelt nog niet als DE naam. Maar al wel een Hema kaart besteld op die naam. Kan ik vast wennen.

Voor mijn theater koos ik Emma, naast Natka. Emma was degene die op mij leek. En Emma vind ik nog steeds heel mooi.

14-2
Het is winter
ze doet voorzichtig een kleine stap
Het liefst zou ze blootsvoets
door de paardenbloemen rennen
maar dat moet nog even wachten
nu zuigt ze de lucht in
en voelt voor het eerst haar lijf
verwarmd worden door de zon

16-2Gisteren tot diep in de nacht met Fenna gepraat. Intiem en mooi. Helend voor ons beiden. En die meid geeft me gewoon advies over leggings, treggings en rokjes.  Hoe gaaf is dat?

 

 

18-2

 

Voor het eerst iets waar ik meer blijdschap bij voel dan gene.

 

 

en dan kijk ik onder de tafel en denk:  wow!

 

 

 

Wat voelt het goed dat Teske en Fenna gewoon meekijken en meedenken. Dat eerste setje vinden ze te druk. maar dat komt natuurlijk omdat ik zo van die patroontjes houd dat ik niks effens koop. Grotere garderobe nodig dus.

En dan krijg ik een “Go-girl!” reactie op facebook. Het is ongelofelijk hoe dat er in hakt! Op een fijne manier dan he?  Er gebeurt dus nu iets dat ik volstrekt voor onmogelijk had gehouden. Verboden voor mij, en nu gebeurt het en mag het. Dat ontroert me heel hevig. Kennelijk was er toch nog heel veel dat ik niet verdiende. Poeh!

Dit mogen verdienen, dit mogen meemaken. Ik kan me nu even geen groter geluk bedenken.

19-2

De rest is even boodschappen doen. het is Dions verjaardag. ik zit met Fenna op de bank en samen kijken we Peter Gabriel op youtube. Secret World tour. Ik wordt daar tegelijk vrolijk en huilerig van. Wat een mooie mensen, letterlijk en figuurlijk. Wat een energie. Ik keek daar altijd jaloers naar. Nu kan ik voelen dat ik die energie ook heb, in mijn lijf.

 

20-2

Grote opruiming. Alle oude mannenkleren de deur uit. Moest toch wel, maar nu weet ik helemaal zeker dat ik ze nooit meer aan doe. Alles wat genderneutraal is blijft. Eigenlijk alleen mijn truien en broeken.

Ik heb nu een echte la met vrouwenkleren. 3 rokjes. 3 mooie shirts met vrouwelijk kant. (die rode hierboven nu ook in blauw en rose). 3 leggings. En die blauwe Grieks-achtige van hierboven.

21-2

Ik voel me geweldiger en geweldiger. Vandaag op een terras gaan zitten. me al vaker afgevraagd waarom ik dat nooit deed, in mijn eentje. Nu genoten in de eerste lentezon.

 

21-2

Ik schoor mijn buik, benen en schaamhaar. Ik lag op bed, duwde mijn penis tussen mijn benen, en zag een lijf waarvan ik voor het eerst vond dat het bij me hoorde. Wat een bijzonder ontroerende ervaring. Ik vind me mooi. Voor het eerst van mijn leven, denk ik over mezelf als mooi. Wow.

“Als een baby die voor het eerst zijn navel ontdekt” schreef iemand als reactie op het transgender forum. Ja, zo voelt het.

Neutraal rokje voor bij legging

 

23-2 (nog steeds 17 ja)

Mijn lieve grote broer verteld. Zijn reactie: “Het is nooit te laat” Kus!

Daarna voor het eerst een jurk aan in het openbaar. Ik sprak af met Wilma, een dierbare middelbare-school vriendin; in het dorp van mijn jeugd: Beetsterzwaag. En daar zat ik, inde tearoom van de mooie oude Bakkerij, en ik voelde me niet eens opgelaten.

’s Avonds toen ik thuis kwam waren mijn laarsjes met hakken aangekomen. dat wordt een volgende stap (letterlijk)

 

24-2

Wat ben ik gelukkig! Ik vind het lastig om het met Sacha te bespreken, maar deed het vandaag toch. Samen benoemd dat het beter is om los van elkaar te zijn. Dat we nog steeds samen dingen willen doen, en er samen willen zijn voor de kinderen. Maar dat we los onszelf beter kunnen ontplooien. De sfeer was goed! los, open, luchtig, nuchter. Samen op zoek naar wat de beste manier is, en hoe we het financieel goed regelen.
Wat ben ik blij dat deze stap zo soepel gaat. Als zal er vast nog gedoe komen, het is een prachtige start. We gunnen het elkaar.

 

En ik ben niet bang mee om niet passabel te zijn (dat is dat je kunt zien dat ik geboren ben als man)

 

Met Wies naar Valkhof, in jurk. En met hakken. Viel me mee, maar wel beetje zere voeten. Station <> Valkhof is best ver om te lopen op 7 cm. hakken

 

 

 

 

19-3-17

T-shirt gekocht met hele diepe ronde hals.
Wat een boel huid opeens . . .

o, wacht !

Dáár zijn kettinkjes dus voor.

*wereld open gaat*

En opeens op gaan letten met bruin worden, om geen gekke witte randjes te krijgen.

En de spaghetti bandjes van mijn hempje komen er onderuit. Hoe moet dan dan straks met een BH?

En

En