Heb ik het lef om dover te zijn?

“Wat dat betreft kan ik best nog iets dover zijn.”

Dat is één van de uitspraken in mijn theater.

Maar heb ik dat lef wel?

Het is mijn uitdaging op de Vallei, de school waar ik ga uitproberen welke rol in kan spelen in goed onderwijs.

Hoe meer ik wil verstaan,
hoe meer ik me richt op het verbale,
hoe meer ik mij als horende gedraag,
hoe minder de kans dat ik samen met de kinderen andere manieren vindt om te communiceren.

Het vinden van manieren om te communiceren is niet eens een doel op zich. Al is het natuurlijk een mooie verrijking van het communicatierepertoire. (Of moet ik zeggen dat het een manier is om te voorkomen dat kinderen hun natuurlijke communicatierepertoire inperken?)

Het vinden van andere manieren van communicatie is een voorwaarde. Want ik houd het gewoon niet vol, alles willen verstaan. En zelfs als ik het vol zou houden, ik mis meer dan horenden door hebben.

Duss..

Een flinke uitdaging. Want ik kan niet meer terugvallen op de twee makkelijke oplossingen:

– het gesprek uit de weg gaan
– genoegen nemen met de essentie, en de rest missen

Dat laatste kan wel, maar dan moet ik helder zijn in wat ik als essentie op pak.

Het is moeilijk want het voelt alsof ik de kinderen teleur ga stellen. Ze vertellen enthousiast een verhaal, en het komt niet aan. Ook niet na de tweede of derde keer.

Als ze vanuit zichzelf op mij af komen, dan kan ik me nog voorstellen dat ik samen met ze op zoek ga naar manieren om hun verhaal binnen te krijgen. Maar als ik zelf het initiatief neem, dan voelt dat een beetje stom. Waarom stel ik een vraag als ik het antwoord niet kan horen?

Dat zijn de beperkende gedachten die ik moet gaan omdenken. Hardop bloggen helpt daarbij.

Tijdens het schrijven van dit blog speel ik hele scenario’s af.

En misschien is dat nu juist wat ik niet moet doen. Want een scenario maken is ook: voor de ander invullen.

Ik ga de scenario’s stop zetten.

Maar ik laat de ideeën stromen.

Eén van die ideeën is dat ik met kinderen briefwisselingen zou kunnen starten. En als ze niet kunnen schrijven: een tekening is ook een brief. Ik kan nog niet helemaal zien wat de consequenties zijn van dat idee. Dat ga ik eens overleggen met iemand uit het team.

Maar nu eerst loslaten. Hardop bloggen helpt ook daar bij.

 

hier staan alle posts in deze serie

2 thoughts on “Heb ik het lef om dover te zijn?”

  1. Hallo Jacob Jan, wat heerlijk om je blogs te lezen. Wat krachtig en open! Mooie herkenbare gevoelens en gedachten over ‘het leven’ op de Vallei. Want zo zie ik dat. Ik ben ook zo dankbaar dat ik daar een onderdeel van mag zijn, als peuterleidster en moeder. Jouw blogs maken me daar nog bewuster van, dankjewel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

CommentLuv badge